Żywot Matki Józefy Karskiej 1916 r.

Żywot Matki Józefy Karskiej 1916 r. - Hieronim Kajsiewicz

„Żywot Matki Józefy Karskiej”, spisany przez o. Hieronima Kajsiewicza w roku 1916, jest duchową i biograficzną opowieścią o życiu Józefy Karskiej, jednej z pierwszych kobiet, które związały swoje powołanie z ideami Zmartwychwstańców. Kajsiewicz, będący nie tylko świadkiem, lecz także duchowym przewodnikiem jej drogi, kreśli portret młodej Polki o głębokiej wrażliwości religijnej, nacechowanej pragnieniem modlitwy, prostoty oraz bezwarunkowego oddania Bogu. W żywocie ukazuje jej dojrzewanie wewnętrzne w kontekście trudnej sytuacji XIX-wiecznej Polski, rozbitej politycznie, a jednocześnie duchowo tętniącej potrzebą odnowy. Karska jawi się w tej opowieści jako dusza powołana do życia ofiary i całkowitej dyspozycyjności wobec woli Bożej; jej postawa, choć krucha w wymiarze fizycznym, charakteryzuje się niezwykłą siłą moralną i zdecydowaniem, które prowadzą ją ku współtworzeniu pierwszych rysów zmartwychwstańczej duchowości kobiecej. Kajsiewicz, pisząc o niej po latach, tworzy nie tyle klasyczną biografię, ile hagiograficzny obraz osoby, której wiara, cichość i wewnętrzna żarliwość stały się dla niego znakiem działania łaski. Opisując jej krótkie, naznaczone cierpieniem życie, wskazuje na jej wpływ na duchowość wspólnoty oraz na to, że choć zmarła młodo, pozostawiła po sobie ślad — „nie przez dzieła zewnętrzne, lecz przez światło, które nosiła w sercu”. Tak skonstruowany żywot ma charakter świadectwa: jest wdzięcznym wspomnieniem, a zarazem duchowym testamentem, w którym autor wskazuje Karską jako wzór wewnętrznej ofiary, czystości intencji i zjednoczenia z Chrystusem.