Zoologia przedstrunowce i strunowce

Zoologia przedstrunowce i strunowce - Grodziński Zygmunt

ZOOLOGIA PRZEDSTRUNOWCE I STRUNOWCE Podręcznik dla studentów biologii Praca zbiorowa pod redakcją ZYGMUNTA GRODZIŃSKIEGO & - W A R S Z A W A 1967 P A Ń S T W O W E W Y D A W N I C T W O N A U K O W E Autorzy: Bronisław Ferens, Uniwersytet Jagielloński, Kraków Zygmunt Grodziński, Uniwersytet Jagielloński, Kraków Kazimierz Kowalski, Zakład Zoologii Systematycznej PAN, Kraków Kazimierz Sembrat, Uniwersytet im. B. Bieruta, Wrocław Stanisław Smreczyński, Uniwersytet Jagielloński, Kraków Wanda Stęślicka-Mydlarska, Uniwersytet im. M. Kopernika, Toruń Henryk Szarski, Uniwersytet im. M. Kopernika, Toruń Okładkę projektował Henryk Białoskórski Redaktor Henryka Wojdowska Redaktor techniczny Tadeusz Wojdowski Korektor Helena Wałaszkowa Copyright by Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1967 Printed in Poland PRZEDMOWA Rosnące rzesze studentów biologii nieustannie poszukują odpowiedniego polskiego podręcznika zoologii. Już w 1946 roku prof. Henryk Raabe roz- począł prace nad takim podręcznikiem, niestety przedwczesna śmierć uni- cestwiła Jego plany. Przerwaną pracę podjął nowy redaktor. Zdecydowano w porozumieniu z Państwowym Wydawnictwem Naukowym podzielić podręcznik zoologii na dwie części: „Przedstrunowce i Strunowce" oraz „Zwierzęta bezkręgowe". Nowy zespół autorów przystąpił do pracy nad pierwszą częścią podręcznika pod koniec 1963 roku i po upływie pół roku maszynopis został przekazany do PWN. Dłużej nieco trwały prace redakcyjne i przygotowanie rysunków. ł Podręcznik jest przeznaczony w zasadzie dla studentów drugiego roku studiów, w zakresie wykładów trwających jeden semestr. W ramach tak zakreślonego tekstu znalazły się podstawowe wiadomości o budowie i czyn- nościach ciała przedstrunowców i strunowców, ich podział systematyczny z uwzględnieniem filogenezy, a także różne charakterystyczne dla poszcze- gólnych grup objawy życia osobniczego i zespołowego. Liczne rysunki nie tylko ilustrują tekst, lecz są jego rozwinięciem i uzupełnieniem. Jak w każdej pracy zbiorowej, nawet przy zaplanowanym z góry ujedno- liceniu treści, każdy z autorów nieco odmiennie ujął opracowywany przez siebie dział, w czym wyraża się indywidualność autorów, a także specyfika omawianej grupy zwierząt.