Ziemia. Miesięcznik krajoznawczy ilustrowany, 1924 r.

Ziemia. Miesięcznik krajoznawczy ilustrowany, 1924 r. - Kazimierz Kulwieć (red.)

Ziemia - Miesięcznik krajoznawczy ilustrowany.

Zestaw zawiera:

Nr 1 - styczeń 1924r.,
Nr 2 - luty 1924 r.,
Nr 3 - marzec 1924 r.,
Nr 4-5-6 - kwiecień-czerwiec 1924 r.,
Nr 7 - lipiec 1924 r.,
Nr 8-9 - sierpień-wrzesień 1924 r.,
Nr 10 - październik 1924 r.,
Nr 11 - listopad 1924 r.,
Nr 12 - grudzień 1924 r.

Ziemia – rocznik poświęcony tematyce krajoznawczej. Wydawany w Warszawie (w latach 1910–1947, 1949–1950, 1965–obecnie) oraz Krakowie (1947–1949, 1956–1958). Jako organ Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego od 1926 roku a od roku 1950 Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.

Inicjatorem powstania pisma był Kazimierz Kulwieć, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Koncesje na jego wydanie uzyskał prywatnie od władz carskich. Zespół redakcyjny (w latach 1910–1914) tworzyli: Kazimierz Kulwieć – redaktor, wydawca; Stanisław Thugutt – sekretarz redakcji; Mikołaj Wisznicki – ilustrator, kierownik artystyczny pisma.

Pierwszy numer tygodnika "Ziemia" wydano 1 stycznia 1910 roku. Czasopismo ukazywało się w tej formie do wybuchu I wojny światowej. W dużej mierze była to zasługa państwowego dofinansowania wydawnictwa ze środków Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, z którego korzystano do 1926 roku. Decyzją walnego zebrania członków PTK z 27 lutego 1910 roku podjęto uchwałę o uznaniu "Ziemi" jako organ PTK, faktu tego nie uwzględniono jednak w szacie graficznej czy stopce. Po zakończeniu wojny w 1919 roku wznowiono cykl wydawniczy i systematycznie wydawano (jako dwumiesięcznik w 1919 roku, miesięcznik w latach 1922–1925, dwutygodnik w latach 1926–1931) do wybuchu kolejnej tym razem II wojny światowej. W 1946 roku wznowiono wydawanie czasopisma i do 1950 roku wydawane ono było jako miesięcznik. "Ziemia" w swym programie nigdy nie była zamknięta jedynie w granicach administracyjnych Królestwa Polskiego. Publikowano artykuły dotyczące np. osobliwości przyrodniczych czy krajoznawcze wiadomości z Finlandii, Szwajcarii. Artykuły szeroko opisywały metodykę krajoznawczą. Celem było gromadzenie danych, zbieranie informacji oraz ich upowszechnianie wśród całego społeczeństwa.