Zarys ekologii glonów wód słodkich i środowisk lądowych

Zarys ekologii glonów wód słodkich i środowisk lądowych - Barbara Kawecka

Glony - najprostsze rośliny samożywne żyjące głównie w wodzie (mniej licznie na lądzie i w glebie). Stanowią grupę liczącą ok. 33 000 gatunków. Cechą charakterystyczną dla nich jest występowanie chlorofilu a, karotenoidy, fikoerytryny (barwnik czerwony) i fikocjaniny (barwnik niebieski). Posiadają różne poziomy organizacji komórkowej: jednokomórkowe (np. chlorella, pierwotek), kolonijne (np. skrętnica) i wielokomórkowe (o plesze kulistej, np. toczek, o plesze nitkowatej, np. gałęzatka, o plesze płatkowatej, np. sałata morska). Glony wielokomórkowe o plesze zróżnicowanej na część liściokształtną, łodygokształtną i chwytnie, to np. wielkomorszczyn. Odznaczają się one wielką różnorodnością kształtów. Charakteryzują się pionowym rozmieszczeniem w zbiornikach wodnych. Ich rozmieszczenie uwarunkowane jest posiadaniem różnych barwników pochłaniających fale o różnych długościach. Są pionierami przyrody. Produkują materię organiczną, uczestniczą w procesach skałotwórczych. Materiałem zapasowym niemal u wszystkich zielonych glonów jest skrobia, a pozostałe zawierają inne węglowodany i tłuszcze. Glony jednokomórkowe rozmnażają się wegetatywnie przez podział komórki, np. niektóre gatunki sinic. Glony wielokomórkowe mogą rozmnażać się przez podział komórek, rozpad form nitkowatych albo przez ich fragmentację, a także płciowo.