Zamczysko w Otranto

Zamczysko w Otranto - Horace Walpole

"Zamczysko w Otranto” (oryg. The Castle of Otranto) Horace’a Walpole’a to klasyczna powieść gotycka, opublikowana po raz pierwszy w 1764 roku i powszechnie uznawana za pierwszy nowożytny gotycki romans łączący elementy średniowiecznej fantastyki z dramatem i nadprzyrodzoną grozą. Autor przedstawia ją jako odkryty starodawny manuskrypt, co miało nadać historii pozór autentyczności i przenieść czytelnika w czasy średniowiecza, pełne tajemnic, klątw i niepokojących wydarzeń. Akcja toczy się w monumentalnym, ponurym zamku Otranto, gdzie książę Manfred usiłuje zabezpieczyć przyszłość swojej rodowej linii. Gdy jego syn Konrad ma poślubić piękną Izabelę, nagle i niespodziewanie olbrzymi hełm spada z nieba i zabija dziedzica, wprowadzając starożytne proroctwo w życie i zapowiadając dramatyczne następstwa. Manfred, przerażony utratą potomka, postanawia poślubić Izabelę sam, co wywołuje szereg konfliktów moralnych, rodzinnych i nadprzyrodzonych zdarzeń. Izabela ucieka przez mroczne korytarze zamku i lochy, ścigana przez Manfreda, a pomoc przychodzi ze strony tajemniczego młodzieńca Teodora oraz jej ojca, hrabiego Frederica. W miarę jak rozgrywa się historia, na jaw wychodzą dawne zbrodnie, ukryte tożsamości i proroctwa związane z prawowitym dziedzicem, prowadząc do tragicznych błędów, bolesnych odkryć i ostatecznego ustąpienia Manfreda przed prawem dziedziczenia.