Zabudowa mieszkaniowa o charakterze uzupełniającym z lat 1945- 1968 w Poznaniu

Zabudowa mieszkaniowa o charakterze uzupełniającym z lat 1945- 1968 w Poznaniu - Adam Nadolny

W publikacji przedstawiono tematykę kształtowania w latach powojennych uzupełniającej zabudowy mieszkaniowej śródmieścia Poznania, tworzonego przez dzielnice Wilda, Łazarz i Jeżyce, które na przełomie XIX i XX wieku stały się kośćcem rozwoju urbanistycznego nowożytnego miasta. Uwzględniając specyfikę Poznania analizowany okres podzielono na lata: 1945-1948, 1949-1957, 1957-1968.

SPIS TREŚCI:
 

Streszczenie

1. Wstęp - geneza tematu badań

2. Zabudowa mieszkaniowa o charakterze uzupełniającym w powojennym piśmiennictwie architektonicznym

3. Cel pracy

4. Koncepcja realizacji pracy

4.1. Metodologia prowadzenia badań

4.2. Wybór obszarów i obiektów badań

5. Specyfika powojennych uwarunkowań rozwoju budownictwa mieszkniowego o charakterze uzupełniającym w Poznaniu
5.1. Wizje rozwoju przestrzennego Poznania w latach 1945-1968
5.2. Polityka kształtowania zabudowy mieszkaniowej o charakterze uzupełniającym w wybranych dzielnicach

5.3. Standardy mieszkaniowe

6. Przykłady zabudowy mieszkaniowej o charakterze uzupełniającym w wybranych dzielnicach

6.1. Jeżyce

6.2. Wilda

6.3. Łazarz

7. Szczegółowa analiza cech budownictwa uzupełniającego w Poznaniu

7.1. Architektura budynków

7.2. Przykłady zastosowania standardów w praktyce 

7.3. Detal architektoniczny

7.4. Wpływy twórczości Le Corbusiera na zabudowę uzupełniającą Poznania

7.5. Zabudowa uzupełniająca w historycznym kontekście przestrzennym

8. Wnioski końcowe i podsumowanie

Bibliografia

Abstract