Występowanie i technologia pierwiastków rzadkich

Występowanie i technologia pierwiastków rzadkich - S. Kopacz

W krajach UE systematycznie maleją zasoby kopalin mineralnych. Dlatego podejmuje się w nich działania mające na celu zapewnienie ciągłości dostaw surowców, pozyskiwanie nowych złóż, obniżenie materiałochłonności procesów technologicznych oraz odzysk składników użytecznych z odpadów. Aby osiągnąć ten cel należy między innymi wypracować wspólną politykę surowcową UE i uniezależnić się od monopolistycznych dostawców takich, jak np. Chiny czy Rosja. Surowce nieenergetyczne, w tym tzw. surowce krytyczne, cechują się ograniczoną bazą surowcową i znacznym rozproszeniem minerałów oraz brakiem możliwości ich substytucji. Do tych surowców zaliczane są pierwiastki ziem rzadkich (ang. rare earth elements – REE), które wyznaczają kierunki nowoczesnego, dynamicznego rozwoju różnych gałęzi przemysłu. Metale te i ich związki służą do produkcji między innymi magnesów stałych będących elementem dysków do komputerów, dekoderów telewizji satelitarnej, samochodowych silników hybrydowych, laserów, biodegradowalnych implantów w biomedycynie, powłok termicznych silników odrzutowych, baterii typu Ni-MH nowej generacji itp. Dlatego też gospodarka UE potrzebuje coraz to większej ilości tych surowców, a zatem przed przemysłem surowcowym stoją nowe wyzwania technologiczne i społeczne. Taką możliwość stwarza program Horyzont 2020, którego zadaniem jest wspieranie działań m.in w zakresie rozwoju nowoczesnych, innowacyjnych technologii pozyskiwania koncentratów i metali ziem rzadkich.