Wykorzystanie metod kryminalistyki i medycyny sądowej w badaniach historycznych

Wykorzystanie metod kryminalistyki i medycyny sądowej w badaniach historycznych - Jan Widacki

Jan Stefan Widacki (ur. 6 stycznia 1948 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata, adwokat, profesor nauk prawnych, autor kilkunastu książek i około 300 artykułów naukowych, poseł na Sejm VI kadencji. W 1969 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował także filozofię. W 1972 został doktorem nauk prawnych. Habilitował się w 1977, w tym samym roku objął stanowisko kierownika Katedry Kryminalistyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, gdzie również był prodziekanem. W latach 1983–1990 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, pracował również jako visiting professor w USA (1988–1989), a od 1985 do 1986 był stypendystą w Japonii. W 1988 uzyskał tytuł profesora. Został profesorem zwyczajnym na Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, objął funkcję dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Stosunków Międzynarodowych tej uczelni. Do końca lat 80. udzielał się jako kryminolog i biegły sądowy. W 1996 podjął praktykę adwokacką. W latach 90. bronił m.in. mężczyzny o pseudonimie Inkasent, oskarżanego o wielokrotne zabójstwo, która to sprawa zakończyła się wyrokiem uniewinniającym. Występował także jako obrońca Zbigniewa Siemiątkowskiego, Mirosława Danielaka (pseudonim Malizna) i Ryszarda Boguckiego. Bronił funkcjonariusza SB skazanego za matactwa w sprawie śmierci Stanisława Pyjasa. W procesie lustracyjnym reprezentował Henryka Karkoszę. Był pełnomocnikiem Jana Kulczyka (przed sejmową komisją śledczą ds. PKN Orlen oraz w sporze z Romanem Giertychem), a także Romana Kluski i Lecha Wałęsy.