Wspomnienia polityczne 1939-1945

Wspomnienia polityczne 1939-1945 - Konrad Sieniewicz

Dzieciństwo spędził w Petersburgu, gdzie jego ojciec pracował jako prawnik, a po wybuchu rewolucji bolszewickiej w Grodnie, gdzie w 1929 zdał maturę w Gimnazjum im. Adama Mickiewicz. W 1933 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie pracował w Wydziale Prawnym Banku Amerykańskiego, Towarzystwie Ubezpieczeniowym Feniks i Banku Gospodarstwa Krajowego. W czerwcu zdał egzamin adwokacki i został wpisany na listę adwokatów. Po wybuchu II wojny światowej był ewakuowany z pracownikami BGK do Grodna, w październiku 1939 powrócił do Warszawy. Od jesieni 1939 uczestniczył w konspiracji, w organizacji „Grunwald”, w ramach której założył i wydawał pismo „Warta”. Wraz z tą grupą wszedł w 1940 skład większej organizacji podziemnej o nazwie Federacja Organizacji Narodowo-Katolickich „Unia”, w której został sekretarzem generalnym i członkiem rady programowej, po scaleniu „Unii” ze Stronnictwem Pracy w 1943 wszedł w skład władz tej partii. W 1943 ukończył konspiracyjną Szkołę Podchorążych Piechoty. Jednocześnie pracował także w Oddziale Organizacyjno-Inspekcyjnym Wydziału Bezpieczeństwa Departamentu Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu na Kraj oraz pełnił funkcję zastępcy Głównego Inspektora Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa. Po wybuchu powstania warszawskiego został zmobilizowany w szeregach batalionu Unii „Krybar”, w ramach którego od 4 sierpnia organizował cywilną administrację na Powiślu. 9 sierpnia 1944 został mianowany delegatem rejonowym Delegatury Rządu Rejonu I Warszawa-Powiśle. Po upadku powstania opuścił Warszawę z ludnością cywilną, od października 1944 do lipca 1945 był wicedyrektorem Departamentu Prezydialnego Delegatury Rządu, następnie wszedł w skład Komisji Likwidacyjnej Delegatury, w lipcu 1945 wszedł także w skład władz Stronnictwa Pracy, od maja do czerwca 1945 był przejściowo aresztowany przez władze komunistyczne.