Wspomnienia

Wspomnienia - Feliks Młynarski

Młynarski Feliks, pseud. Jan Brzoza (1884–1972), działacz polityczny, ekonomista, wiceprezes Banku Polskiego, profesor Szkoły Głównej Handlowej, prezydent Banku Emisyjnego w Polsce. Ur. 20 XI w Gniewczynie koło Przeworska, był synem Jana, nauczyciela, potem organisty, i Honoraty z Jędrzejowskich. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Jarosławiu. Już wówczas związał się z ruchem narodowym w organizacji p. n. Czerwona Róża, kierowanym przez Związek Młodzieży Polskiej («Zet»), był m. in. jednym z założycieli tajnego kółka uczniowskiego. Jako inicjator różnych akcji patriotycznych został zmuszony przez władze do przerwania nauki w ostatniej klasie. Maturę eksternistyczną zdał z odznaczeniem w czerwcu 1903 w Sanoku i t. r. zapisał się na Wydział Filozoficzny UJ. W czasie studiów M. był bardzo czynny w ruchu politycznym związanym z obozem narodowym. W październiku 1903 został przyjęty do «Zet»-u. Z jego ramienia brał udział w przemycaniu nielegalnych wydawnictw z Galicji do Królestwa. Następnie wybrano M-ego sekretarzem (w r. 1906) Centralizacji będącej instancją kierowniczą «Zet»-u i przyjęto (1907) do tajnej Ligi Narodowej. W okresie rewolucji 1905 r. M. został wysłany do Królestwa, aby bronić kierunku narodowego na wiecach. Od jubileuszowego zjazdu «Zet»-u w lipcu 1907 w Krakowie, na skutek różnic ideologicznych z obozem narodowym, a głównie w wyniku zwrotu Romana Dmowskiego w kierunku prorosyjskim, M. stopniowo zaczął oddalać się od endecji i zbliżać do tzw. obozu narodowo-niepodległościowego. Od września 1908 pracował jako nauczyciel w Gimnazjum Św. Anny w Krakowie. Doktoryzował się 9 XII 1909 na podstawie pracy Socjologia wobec teorii poznania (Jarosław 1910).