Wojna domowa w Polsce (1606-1609)

Wojna domowa w Polsce (1606-1609) - Jarema Maciszewski

Jarema Maciszewski (ur. 24 czerwca 1930 w Arauncarii w Brazylii, zm. 24 października 2006 w Warszawie) – polski historyk i działacz polityczny, poseł na Sejm PRL V, VI, VII, VIII i IX kadencji.

 Urodził się w Brazylii, gdzie jego ojciec był w tym czasie instruktorem w polskich szkołach. W 1931 przybył wraz z rodzicami do Warszawy. W czasie wojny członek Szarych Szeregów. Po wojnie od 1945 do 1957 mieszkał we Wrocławiu. Od 1947 był związany z Polską Partią Socjalistyczną, a następnie należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1950 do 1952 pracował w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu. W 1952 obronił pracę magisterską, potem do 1958 nauczyciel akademicki (aspirant, potem starszy asystent, następnie adiunkt; doktorat obronił w 1957) na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, od tego też czasu był działaczem Związku Młodzieży Polskiej (w październiku 1956 był członkiem Zarządu Wojewódzkiego ZMP we Wrocławiu); sekretarz programowy Tymczasowej Wojewódzkiej Rady Komitetów Rewolucyjnych na Dolnym Śląsku (grudzień 1956). Od 1958 w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego jako adiunkt, potem docent (habilitacja w 1966), a od 1972 profesor nadzwyczajny. W latach 1966–1969 był kierownikiem Studium Zaocznego Historii UW.

W latach 1975–1981 kierownik Wydziału Nauki i Oświaty Komitetu Centralnego PZPR, od 1976 do 1986 zastępca członka KC, potem członek KC aż do rozwiązania PZPR w 1990. W latach 1969–1989 poseł na Sejm PRL, od 1986 do 1990 rektor Akademii Nauk Społecznych. W latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[1]. W latach 1986–1990 był przewodniczącym polskiej delegacji do mieszanej Komisji Historyków Polski i ZSRR[2]. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. Był także długoletnim członkiem Komitetu Redakcyjnego kwartalnika KC PZPR „Z Pola Walki”, w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego. W latach 70. i 80. był członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”.

W latach 1996–2001 był profesorem zwyczajnym w Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach.

W działalności naukowej specjalizował się w historii Polski i historii powszechnej XVII i XVIII wieku.

Pochowany na cmentarzu w Brwinowie.