Władca Skalnej Doliny. ok 1925 r.

Władca Skalnej Doliny. ok 1925 r. - J.O Curwood

Urodził się w stanie Michigan, w małym miasteczku Owosso. Ojciec jego spokrewniony był z angielskim pisarzem marynistą Frederickiem Marryatem, matka pośród przodków miała członków plemienia Mohawk.

Dzieciństwo spędził Curwood na fermie w stanie Ohio, a mając lat kilkanaście wyruszył w długą wędrówkę po sąsiednich stanach; polował na dzikie zwierzęta, próbował handlu skórami, a przede wszystkim poznał i pokochał surową przyrodę, która później stała się tłem jego powieści. W latach 1898–1900 Curwood studiował na uniwersytecie stanu Michigan, a następnie pracował w Detroit jako reporter. W roku 1908 wydał swoją pierwszą książkę pt. „The Courage of Captain Plum”. Wkrótce twórczość literacka stała się jego pasją. Materiał do swoich powieści czerpał z obserwacji w czasie swych podróży po rozległych przestrzeniach Stanów Zjednoczonych i Kanady. Zapuszczał się na tereny oddalone o setki mil od cywilizacji, poznawał twarde życie traperów i poszukiwaczy złota, a także życie zwierząt Dalekiej Północy.

Najbardziej znane powieści Curwooda to „Włóczęgi Północy” i „Szara Wilczyca” – ze zwierzętami w roli głównych bohaterów oraz „Łowcy wilków”, „Łowcy złota”, „Dolina Ludzi Milczących” i „Najdziksze serca” – książka o przygodach mieszkańców północnych rejonów Kanady: traperów, policjantów i zakochanych.

Pisarstwo Curwooda było popularne w Polsce. Polscy czytelnicy mogli, jako jedyni na świecie, poznać kontynuację przygód bohaterów Łowców wilków i Łowców złota w książce Łowcy przygód, napisanej przez tłumaczkę dzieł Curwooda Halinę Borowikową, występującą pod pseudonimem literackim „Jerzy Marlicz”,