Widzieć, myśleć, być

Widzieć, myśleć, być - Andrzej (opr.) Gwóźdź

Książka ta nie jest kolejną analizą społeczeństwa informacyjnego ani próbą opisania zmian komunikacyjnych, zachodzących w społeczeństwie tzw. globalnej Sieci, jakich sporo ostatnio ukazało się na naszym rynku. Nie jest też diagnozą "świata postinternetowego" (Jonscher 2001, 246), ani wreszcie (tym najmniej) przewodnikiem po nowinkach technologicznych przełomu wieków. Albo raczej - jest nie tylko tym. Dotyczy bowiem przede wszystkim zmian zachodzących w obrębie komunikacji kulturowej, dokonujących się ze względu na udział w niej rozmaitych przekaźników, owych przestrzeni kulturowych, których domeną jest technikal. Należałoby ją więc sytuować w kontekście kulturowo-medialnej problematyki dwóch poprzednich antologii, jakie ukazały się w tej samej oficynie w latach dziewięćdziesiątych: Po kinie?... Audiowizualność w epoce przekaźników elektronicznych (1994) i Pejzaże audiowizualne. Telewizja - wideo - komputer (1997). A te wyznaczały porządek określony przez dominację problematyki medialnych technologii percepcji, stanowiących - jak dawno temu już zauważył McLuhan - przedłużenie naszych zmysłów, ale także i przede wszystkim (o czym dziś wiemy z całą pewnością) naszych umysłów.