Warszawa,1938 r.

Warszawa,1938 r. - Adam Moraczewski

Adam Moraczewski (ur. 27 marca 1907 w Winnikach k. Lwowa, zm. 31 października 1941) – historyk, archiwista.

Urodził się jako syn Jędrzeja Moraczewskiego, znanego działacza i publicysty i Zofii z Gostkowskich, nauczycielki i działaczki niepodległościowej. W 1926 r. zdał maturę w Gimnazjum im. Władysława IV w Warszawie, następnie ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego i na podstawie pracy „Formowanie dwóch pułków przez m.st. Warszawę w 1831 r. uzyskał tytuł magistra. Tytuł doktora otrzymał w 1934 r. za rozprawę pt. „Samorząd Warszawy w dobie powstania listopadowego” (wyd. 1934).

W 1928 r. rozpoczął pracę w Archiwum Oświecenia Publicznego, gdzie opracowywał liczne zespoły archiwalne, porządkował także, z Wincentym Łopacińskim Archiwum Potockich w Jabłonnie oraz wiele innych. Był doradcą Wydziału Archiwów Państwowych, prowadził kursy archiwalne, autor publikacji z zakresu archiwistyki. Publikował artykuły w Archeionie, współpracował także z Polskim Słownikiem Biograficznym, opracował i wydał popularną w latach 30. XX w. historię Warszawy.

Działał aktywnie w licznych towarzystwach naukowych, odznaczony był Krzyżem Walecznych.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 r., następnie z ramienia Związku Walki Zbrojnej utrzymywał kontakt z polskimi placówkami na Węgrzech. W trakcie trzeciej wyprawy na Węgry został aresztowany, poddany śledztwu i wysłany z jedną z pierwszych grup więźniów do obozu w Oświęcimiu, gdzie zmarł z wycieńczenia 31 października 1941 r.

Był żonaty z Anielą Łapińską, miał dwie córki, Hannę i Krystynę.