Waran

Waran - Marina Diaczenko

Dorastający chłopcy często marzą o opuszczeniu domu rodzinnego i udaniu się w daleką, pełną przygód podróż. Nie inaczej było z Waranem. Mimo że jego pierwsza próba ucieczki z Okrągłego Kła z tratwiarzami została udaremniona przez ojca, to za sprawą przypadkowego spotkania z magiem pragnienia te zostają na nowo rozbudzone. Lerealaruun opowiada chłopcu o Zdunie Włóczędze, który rozpala ogień w wybranych domach i tym samym przynosi mieszkańcom dobrobyt i szczęście, natomiast jeśli wybuduje piec, w domostwie urodzi się mag. Legenda ta i sama znajomość z Lerealaruunem odcisną swoje piętno na całym życiu Warana. Wraz z rozwojem wydarzeń coraz lepiej poznajemy skomplikowane zależności geograficzne, ekonomiczne i społeczne panujące wśród mieszkańców Okrągłego Kła – wyspy stanowiącej jedno z ulubionych miejsc wypoczynku mieszkańców Imperium. Podziw budzi stworzona przez Diaczenków rozbudowana wizja quasi-feudalnej społeczności Okrągłego Kła, składającej się z górenów („szlachta”) oraz podedniaków, łączących w sobie szereg cech chłopów pańszczyźnianych i mieszczan. Autorzy zadali sobie trud przedstawienia ekonomicznych podstaw funkcjonowania wyspy – w sezonie utrzymuje się ona z turystyki, a w międzysezonie podedniacy muszą ciężko pracować na polach, które wyłaniają się wtedy spod wody. Chociaż podziały między mieszkańcami Okrągłego Kła nie są aż tak trudne do pokonania, jednak zrozumiała jest chęć wyrwania się z nudnej i ciężkiej codzienności u młodego człowieka, który znajduje się na dole hierarchii społecznej. Pierwsza część książki to opowieść o rodzeniu się osobliwej przyjaźni między Waranem a przybyłym na Okrągły Kieł magiem oraz o miłości chłopca-podedniaka i półgórenki Nili. Autorzy potrafią w subtelny i przekonujący sposób przedstawić rodzące się młodzieńcze uczucie, pełne niepewności, lęków i nadziei. Warto podkreślić, że to tylko wycinek wizerunku psychologicznego Warana, który jest nad wyraz rozbudowany i stale ewoluuje wraz z powiększaniem się bagażu życiowych doświadczeń.