Użytkowanie lasu dla techników leśnych

Użytkowanie lasu dla techników leśnych - L. Monkielewicz

Użytkowanie lasu jest jedną z najstarszych nauk leśnych, którą zapoczątkował francuski botanik H. L. Duhamel w 1764 roku. Pierwotnie użytkowanie lasu polegało na wyniszczającej eksploatacji drzewostanu i zbieractwie niektórych tylko płodów leśnych. Nowoczesne użytkowanie lasu jest pod względem rozmiaru, miejsca, czasu i sposobu zgodne ze ścisłymi wymaganiami hodowli, urządzania i ochrony lasu, a przede wszystkim prowadzone tak, by były zachowane wszystkie walory użytków leśnych. W zakresie umiejętności czerpania bezpośrednich korzyści z wszystkich funkcji lasu – pełni rolę wiodącą. Osiąga się to przez zrównoważenie elementów przyrodniczych, technologicznych i ekonomicznych w użytkowaniu lasu. Drewno jest przedmiotem głównego użytkowania lasu, a inne surowce i płody runa leśnego takie jak: grzyby, borówki, maliny, jeżyny, zioła lecznicze, żywica, choinki — ubocznego użytkowania lasu. Warto pamiętać, że wszystkie te płody leśne, każdy może swobodnie zbierać na własne potrzeby, oczywiście w sposób nie powodujący niszczenia grzybni, roślin i innych elementów środowiska przyrodniczego, w którym one występują. Użytkowanie lasu, to nie tylko drewno i płody leśne. Użytkowanie lasu to także korzystanie z jego funkcji pozaprodukcyjnych: ·         to oddychanie powietrzem, które przez las zostało oczyszczone ·         to wykorzystywanie wody, która została przez las zmagazynowana ·         to piękno krajobrazu, którym się zachwycamy ·         to korzystanie z chłodnego cienia w upalne letnie popołudnie ·         to wreszcie wszystkie miłe chwile spędzone w lesie