Uziemienia urządzeń elektroenergetycznych

Uziemienia urządzeń elektroenergetycznych - Konstanty Wołkowiński

Dlaczego włąściwe uziemienie urządzeń jest istotne? Powszechność stosowania bardzo wrażliwych urządzeń elektronicznych w coraz bardziej strategicznych miejscach powoduje konieczność zapewnienia im odpowiednich warunków środowiskowych. Urządzenie nie może bowiem powodować zakłóceń w pracy innych urządzeń i powinno być zdolne do poprawnej pracy w określonym środowisku elektromagnetycznym. Nie może też emitować zaburzeń pola elektromagnetycznego zakłócającego poprawną pracę innych urządzeń pracujących w tym środowisku, czyli powinno spełniać warunki kompatybilności elektromagnetycznej (EMC). Jednym z istotnych czynników wpływających na te zjawiska jest właśnie sposób wykonania połączeń uziemień i mas. Pojęcie masy jest charakterystyczne dla środowisk zajmujących się elektroniką i określa przewodzące części urządzeń elektronicznych, które można dotknąć, a które mogą znaleźć się pod napięciem w przypadku uszkodzenia – w ochronie przeciwporażeniowej są one nazywane przewodzącą częścią dostępną. WOŁKOWIŃSKI Konstanty - Urodził się 19.03.1915 r. we wsi Szumbar na Wołyniu. W 1935 r. uzyskał maturę w Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Krzemieńcu i w tymże roku rozpoczął studia na Oddziale Elektrotechnicznym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. Studia ukończył w 1941 r. na Wydziale Elektrotechnicznym tej uczelni, przemianowanej w 1939 r. na Lwowski Instytut Politechniczny. Z dyplomem inżyniera pracował początkowo jako traktorzysta, a od 1942 r. już jako kierownik elektrowni miejskiej w Krzemieńcu. Po zajęciu Krzemieńca przez armię radziecką w 1944 r. organizował prace nad uruchomieniem tej elektrowni, uszkodzonej przez Niemców. Następnie został skierowany do Ludowego Wojska Polskiego, w którym służył do sierpnia 1946 r., w stopniach od szeregowca do porucznika. Będąc jeszcze w wojsku, we Wrocławiu w 1945 r., uzyskał pozwolenie na pracę w godzinach pozasłużbowych na Politechnice Wrocławskiej. a Wydziale Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej Profesor Konstanty Wołkowiński pracował nieprzerwanie od 1. października 1945 r. do 20. września 1985 r., a więc równo 40 lat, piastując kolejno stanowiska starszego asystenta, adiunkta, zastępcy profesora, starszego wykładowcy, docenta (1965-1968), profesora nadzwyczajnego (1968-1973) i profesora zwyczajnego (1973-1985). Równolegle z pracą naukowo-dydaktyczną na Politechnice Wrocławskiej prowadził działalność inżynierską w Zakładach Energetycznych Okręgu Dolnośląskiego w latach 1946-1964, pełniąc kolejno funkcje kierownika biura technicznego podokręgu, dyżurnego ruchu w elektrowni wrocławskiej, kierownika biura technicznego okręgu, kierownika pracowni we wrocławskim „Energoprojekcie”, głównego inżyniera w biurze projektów okręgu i w końcu - doradcy technicznego działu studiów i planów perspektywicznych. Profesor Konstanty Wołkowiński uzyskał stopień doktora nauk technicznych w 1960 r. uchwałą Rady Wydziału Elektrycznego Politechniki Wrocławskiej. Stopień doktora habilitowanego nadała Mu w 1964 r. Rada Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Rozprawy, będące podstawą nadania tych stopni naukowych, dotyczyły zasad wymiarowania uziomów elektroenergetycznych. Badania w tej dziedzinie wykorzystał w książce „Uziemienia urządzeń elektroenergetycznych”, która doczekała się 4 wydań w latach 1954, 1956, 1967 i 1972. Wydanie czwarte stanowiło obszerną monografię, która w takim zakresie była unikalnym dziełem w skali międzynarodowej. Drugą pracą, kilkakrotnie wznawianą, była książka „Instalacje elektroenergetyczne”, wyróżniona II nagrodą w konkursie Stowarzyszenia Elektryków Polskich na najlepszą książkę naukowo-techniczną wydaną w Polsce w latach 1959-1968.