Uroginekologia zabiegowa w świetle Teorii Integralnej

Uroginekologia zabiegowa w świetle Teorii Integralnej - Klaus Goeschen

Peter Papa Petros zmienił od podstaw nasze spojrzenie na uroginekologię, podejmując odważną polemikę z klasycznym postrzeganiem problemu zaburzeń funkcji dna miednicy, przez co poprawił wielu kobietom jakość ich życia. Niestety, tak wcześniej jak i teraz priorytetem nie jest indywidualne podejście do dolegliwości zgłaszanych przez pacjentkę, zrozumienie fizjologii oraz pogłębianie wiedzy na temat symptomatologii i diagnostyki uszkodzonych struktur dna miednicy. Znakomita większość chirurgów w dalszym ciągu dokonuje tylko pobieżnej analizy przypadku i zadawala się przyswojeniem kolejnej techniki operacyjnej. Tak więc i dziś większość uroginekologów i urologów kieruje się klasycznymi zaleceniami opublikowanymi jeszcze w 1958 roku przez International Continence Society (ICS), które zresztą ponownie zarekomendowano w roku 1988:: dolegliwości zgłaszane przez pacjentki nie są najważniejsze, niestabilności pęcherza moczowego nie można leczyć chirurgicznie a zalecanym postępowaniem jest terapia farmakologiczna, korzyści z kwalifikacji do leczenia zabiegowego mogą odnieść jedynie pacjentki z wysiłkową postacią nietrzymania moczu, nie powinno się operować pacjentek z mieszaną postacią nietrzymania moczu a rekomendowanym postępowaniem jest leczenie farmakologiczne.