Uniwersytet ludowy - szkoła dla życia

Uniwersytet ludowy - szkoła dla życia - Ewa Przybylska

Artykuł ukazuje losy uniwersytetów ludowych na ziemiach polskich w okresie III Rzeczypospolitej. Autor podejmuje próbę ukazania zarówno sposobów myślenia o miejscu instytucji nieformalnej edukacji dorosłych tego typu w środowiskach lokalnych poza dużymi aglomeracjami – zwłaszcza w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego, jak również praktycznych prób wprowadzania w życie modelu edukacyjnego wypracowanego przez środowisko uniwersytetów ludowych w tych miejscach kraju, w których w ostatnim dwudziestopięcioleciu podejmowano działania oparte o założenia „Szkoły dla Życia” M.F.S. Grundtviga i/lub jego zagranicznych czy polskich spadkobierców. Mimo iż ćwierćwiecze polskich przemian nie doprowadziło do rozwoju ruchu uniwersytetów ludowych w Polsce na miarę oczekiwań jego członków i protektorów, marzących u progu lat 90. XX wieku o jego upowszechnieniu się na wzór krajów skandynawskich, to jednak oświatowcy związani z Grundtvigiańską ideą ciągle wierzą w skuteczność tej sprawdzonej w przeszłości formuły edukacyjnej i mają nadzieję na jej trwanie i rozwój w przyszłości.