Uchwały komitetu centralnego polskiej zjednoczonej partii robotniczej od II do III zjazdu

Uchwały komitetu centralnego polskiej zjednoczonej partii robotniczej od II do III zjazdu

Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–1990; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.Komitet Centralny był najwyższą władzą PZPR między zjazdami, kierującą pracą partii i w efekcie – kraju. I sekretarze KC PZPR (do 1954 Sekretarze Generalni PZPR) byli de facto najważniejszą osobą w państwie w czasach Polski Ludowej.Komitet Centralny był powoływany na zjazdach partii. Powoływał Biuro Polityczne KC i Sekretariat KC, a także inne organy pomocnicze partii.Biuro Polityczne kierowało pracą Komitetu Centralnego między posiedzeniami plenarnymi, odbywającymi się nie rzadziej niż raz na cztery miesiące.Sekretariat KC kierował pracą bieżącą, głównie w dziedzinie organizowania kontroli wykonania uchwał partii i doboru kadr.Komitetowi Centralnemu podlegały komitety wojewódzkie PZPR, które kierowały komitetami powiatowymi/miejskimi/zakładowymi, miejsko-gminnymi i gminnymi PZPR.