Uchwały komitetu centralnego polskiej zjednoczonej partii robotniczej od V do VI zjazdu

Uchwały komitetu centralnego polskiej zjednoczonej partii robotniczej od V do VI zjazdu - Praca Zbiorowa

Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–1990; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.Komitet Centralny był najwyższą władzą PZPR między zjazdami, kierującą pracą partii i w efekcie – kraju. I sekretarze KC PZPR (do 1954 Sekretarze Generalni PZPR) byli de facto najważniejszą osobą w państwie w czasach Polski Ludowej.Komitet Centralny był powoływany na zjazdach partii. Powoływał Biuro Polityczne KC i Sekretariat KC, a także inne organy pomocnicze partii.Biuro Polityczne kierowało pracą Komitetu Centralnego między posiedzeniami plenarnymi, odbywającymi się nie rzadziej niż raz na cztery miesiące.Sekretariat KC kierował pracą bieżącą, głównie w dziedzinie organizowania kontroli wykonania uchwał partii i doboru kadr.Komitetowi Centralnemu podlegały komitety wojewódzkie PZPR, które kierowały komitetami powiatowymi/miejskimi/zakładowymi, miejsko-gminnymi i gminnymi PZPR.