Traktat o wiarygodności Chrześcijaństwa

Traktat o wiarygodności Chrześcijaństwa - Marian Rusecki

Uzasadnieniem wiarygodności nadprzyrodzonego charakteru chrześcijaństwa zajmuje się teologia fundamentalna, zwana do niedawna apologetyką. Zazwyczaj definiuje się ją dwojako: od strony negatywnej dyscyplina ta wykazuje, iż nasza wiara nie jest mrzonką, iluzją, nie jest naiwna, ślepa, bezpodstawna; od strony pozytywnej teologia fundamentalna zmierza do tego, by ukazać podstawy naszej wiary. Nieco uszczegóławiając powyższe rozważania trzeba stwierdzić, iż teologia fundamentalna na podstawie określonych racji wskazuje, że religia chrześcijańska nie jest czymś naturalnym, tworem człowieka, bo wtedy byłaby iluzją, nie byłaby religią zbawczą. W teologii fundamentalnej chodzi o coś więcej, bowiem uzasadnia ona nadprzyrodzoną genezę chrześcijaństwa. Gdy definiujemy teologię fundamentalną od strony Objawienia (wskazując na wiarygodność) czy od strony wiary (czyli budowania podstaw dla decyzji wiary nie tylko racjonalnych, ale i innych, w tym też teologicznych), de facto zmierzamy do tego samego. Gdy się bowiem wykaże wiarygodność Objawienia chrześcijańskiego, to wówczas pokazuje się, że wierzymy na podstawie określonych racji; jeżeli budujemy podstawy wiary, to musimy sięgnąć do toku uwiarygadniania Objawienia chrześcijańskiego.