Tractatus Logico-Philosophicus

Tractatus Logico-Philosophicus - Ludwig Wittgenstein

Tractatus Logico-Philosophicus ( TLP ) ( łac. "Logico-Philosophical Treatise") jest jedynym dziełem filozoficznym wydawanym przez austriackiego filozofa Ludwiga Wittgensteina w jego życiu. Projekt miał szeroki cel - identyfikację związku między językiem a rzeczywistością oraz określenie granic nauki  - i jest uznawany za ważną pracę filozoficzną XX wieku. GE Moore pierwotnie zaproponował łaciński tytuł pracy jako hołd Tractatus Theologico-Politicus Baruch Spinoza . Wittgenstein napisał notatki dla Tractatus, podczas gdy był żołnierzem podczas I wojny światowej i ukończył to podczas urlopu wojskowego latem 1918 r.  Po raz pierwszy opublikowano w języku niemieckim w 1921 r. Jako Logisch-Philosophische Abhandlung . Tractatus wpływał głównie wśród logicznych pozytywistów z kręgu Wiednia , takich jak Rudolf Carnap i Friedrich Waismann . Artykuł Bertrand Russela "Filozofia logicznego atomizmu" jest przedstawiony jako wypracowanie idei, które dowiedział się od Wittgensteina.  Tractatus zatrudnia notorycznie surowy i zwięzły styl literacki. Praca zawiera prawie takie same argumenty, ale składa się z deklaratywnych oświadczeń lub fragmentów, które mają być oczywiste. Oświadczenia są hierarchicznie ponumerowane, z siedmioma podstawowymi propozycjami na poziomie podstawowym (od 1-7), przy czym każdy podelement jest komentarzem lub opracowaniem oświadczenia na następnym wyższym poziomie (np. 1, 1,1, 1,11, 1,12 , 1.13). W sumie Tractatus zawiera 526 numerowanych stwierdzeń, z odpowiednio 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 o odpowiednio powiązanych oświadczeniach odpowiednio 7, 79, 74, 109, 151, 105 i 1. Późniejsze prace Wittgensteina, a zwłaszcza pośmiertnie opublikowane badania filozoficzne , krytykowały wiele pomysłów w Tractatus .