Wojna i pokój Tom I i II

Wojna i pokój Tom I i II - Lew Tołstoj

Tom I - 732 str

Tom II - 798 str

Wojna i pokój (ros. Война и мир, Wojna i mir) – powieść historyczna rosyjskiego pisarza Lwa Tołstoja, pisana w latach 1865–1869, często uznawana za rosyjską epopeję narodową. „Wojna i pokój” to monumentalne dzieło Lwa Tołstoja przedstawiające dzieje rosyjskiej arystokracji na tle wojen napoleońskich. Pisarz ukazuje siłę i wielkość rosyjskiego narodu, który nie poddaje się francuskiej agresji, do końca walczy o swój kraj i ostatecznie wygrywa. Szczególną wartością powieści jest jej poetyka realistyczna – Tołstoj odmalowuje bowiem carską Rosję w najdrobniejszych szczegółach, stąd „Wojna i pokój” to wierny portret rosyjskiej kultury, mentalności i obyczajów. Powieść stanowi również wykładnię Tołstojowskiej historiozofii, opierającej się na pojęciu fatalizmu. Historia jest tu swoistym absolutem posiadającym własne prawa, wyrocznią osądzającą ludzkie czyny i decydującą o losach całych narodów. Dzieje posiadają określony ład, w myśl którego ostatecznie wygrywa dobro, a zło (idea wojny niesprawiedliwej uosabianej przez Napoleona) przegrywa. Jednocześnie historia kształtuje ludzkie charaktery i jest instancją obnażającą prawdziwe oblicze poszczególnych jednostek. Wojna i cierpienie odmieniają księcia Andrzeja Obłońskiego, Pierre’a Bezuchowa i Mikołaja Rostowa, którzy stają się dojrzałymi, odpowiedzialnymi mężczyznami. Inni z kolei, jak Helena Kuragin, dopuszczają się zdrady i podłości. Tom I - 732 s. Tom II - 798 s. ! Uwagi: Książki oprawione plastikową oprawą. Brzegi stron nieznacznie zakurzone