Terapia osób współuzależnionych

Terapia osób współuzależnionych - Mirosława Kisiel

Co terapeuta usłyszy w pierwszym kontakcie od żony alkoholika? Przeprowadziłam setki takich rozmów i gdy zadaję pytanie typu: Co panią tu sprowadza? Jaki ma pani kłopot? W czym mogłabym pomóc? Czego pani ode mnie oczekuje? - znam odpowiedź, która za chwilę padnie, a brzmi ona zwykle tak: Chcę, aby mąż przestał pić. Te słowa nic nie mówią o osobie, która przyszła po pomoc i o jej sytuacji, oprócz tego, że mam przed sobą żonę alkoholika, która bardzo chce, aby jej mąż przestał pić. Z zażenowaniem wspominam początki pracy, gdy ustalenie, że kobieta jest żoną alkoholika, stanowiło podstawę do postawienia diagnozy współuzależnienia, a dalsza rozmowa miała na celu skłonienie jej do zajęcia się sobą i udziału w jednakowym dla wszystkich programie terapeutycznym. Obecnie wiemy, więcej o współuzależnieniu. Pomagamy bardziej profesjonalnie, a przez to skuteczniej. Rozumiemy współuzależnienie jako szkodliwy sposób przystosowania się kobiety do długotrwałej sytuacji stresowej spowodowanej piciem partnera i jego destrukcyjnymi zachowaniami - sposób, który wzmacnia patologię związku. Jednocześnie mamy świadomość, że każda z kobiet trochę inaczej radzi sobie z tą sytuacją - indywidualnie, w zależności od tego, jaka jest jej aktualna sytuacja, jakie miała doświadczenia w życiu, jaką ma osobowość oraz od tego, w jaki sposób zachowuje się osoba pijąca. Każda z kobiet wymaga innej jakościowo i ilościowo interwencji terapeutycznej, a więc im bardziej indywidualnie potraktujemy każdy przypadek, tym pomoc będzie skuteczniejsza. (Mirosława Kisiel)