Teoria zintegrowanego zarządzania kredytem handlowym w przedsiębiorstwie

Teoria zintegrowanego zarządzania kredytem handlowym w przedsiębiorstwie - Dariusz Wędzki

Dążeniem wielu dziedzin nauki, np. fizyki, obserwowanym od lat, jest sformułowanie jednolitej teorii umożliwiającej wyjaśnienie ogółu zjawisk mieszczących się w zespole jej paradygmatów. Perspektywicznym celem jest tu sformułowanie interdyscyplinarnej, spójnej i kompletnej wizji świata, stanowiącej od wieków marzenie nie tylko naukowców i myślicieli, ale również artystów. Postulat "wielkiej syntezy" jest formułowany również na gruncie ekonomii oraz jej nauk szczegółowych, a zatem i rachunkowości. W mikroekonomii można dostrzec syntetyzującą koncepcję stanowiącą obecnie płaszczyznę integracji zarówno teorii, jak i jej metod, w postaci koncepcji maksymalizacji wartości przedsiębiorstwa z punktu widzenia jego właścicieli. Zgodnie z tą koncepcją celem zarządzania jest zwiększanie wartości kapitału rozporządzalnego przez przedsiębiorstwo. Swój rzeczowy wyraz znajduje on w postaci majątku trwałego oraz obrotowego. W przedsiębiorstwie produkcyjnym i handlowym majątek obrotowy stanowi znaczącą część aktywów. W warunkach rosnącej konkurencji na rynkach krajowych i zagranicznych coraz większego znaczenia, jako czynnika stymulującego popyt, nabierają należności z tytułu dostaw i usług. Obserwuje się stały wzrost ich udziału w majątku oraz narastające skomplikowanie metod sterowania nimi. Wobec tego rodzi się problem integracji tych metod w ramach jednolitej struktury teoretycznej. Problem ten potęguje zmienność warunków gospodarowania, będąca immanentną cechą gospodarki rynkowej. Celem niniejszej pracy jest sformułowanie jednolitej teorii zarządzania kredytem handlowym w przedsiębiorstwie na gruncie systemu informacyjnego rachunkowości, zintegrowanej w możliwie najszerszym zakresie z teorią systemów. Rachunkowość jest dyscypliną naukową rozwijającą się w zgodzie z alternatywnymi paradygmatami w większym lub mniejszym stopniu spełniającymi postulat "wielkiej syntezy". Spośród tych paradygmatów najwyższą zgodnością z teorią systemów odznacza się paradygmat informacyjno-ekonomiczny, dlatego też stanowi on koncepcyjną podstawę zintegrowanej teorii zarządzania kredytem handlowym. Z kolei najwłaściwszą koncepcją, określającą cele i metody zarządzania kredytem, jest koncepcja maksymalizacji wartości przedsiębiorstwa w warunkach niepewności.