Święcki Tomasz - Opis Starożytnej Polski, t. I - II, reprint 1828 r.

Święcki Tomasz - Opis Starożytnej Polski, t. I - II, reprint 1828 r. - Tomasz Święcki

Tomasz Święcki (ur. 18 grudnia 1774 w Kostkach, pow.węgrowski, zm. 5 września 1837 w Busku) – prawnik, historyk, mecenas Sądu Najwyższego Królestwa Polskiego, członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk, autor książki Opis starożytnej Polski, dzięki której uznano go za jednego z najwybitniejszych badaczy polskiej przeszłości.Fotografia Tomasza Święckiego ukazana jest w opisie Święckich z Kostek. Pochodził z zamożnej rodziny szlacheckiej, jako dziecko pobierał nauki w domu, a następnie uczęszczał do szkół w Węgrowie i Drohiczynie. Przygotowywał się do zawodu prawnika. Był członkiem palestry drohiczyńskiej (po 1792 roku), a następnie lubelskiej. Wybrany w 1794 roku deputatem do Trybunału Koronnego w Lublinie, nie zdążył wypełnić powierzonych mu obowiązków - właśnie rozpoczynała się insurekcja kościuszkowska. Święcki stanął do walki w jej szeregach. Następnie studiował prawo w Uniwersytecie Lwowskim. Pomyślnie przeszedł egzaminy na urzędnika sądowego i był przez cztery lata (1800-1804) sędzią w Krakowie. Tylko dwa lata (1804-1806) trwało jego jedyne małżeństwo. Po przedwczesnej śmierci żony, samotnie wychowywał córkę Hilarię. Kolejny szczebel kariery osiągnął zaś w czasach Księstwa Warszawskiego. Wtedy to przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował, jako adwokat przy Sądzie Apelacyjnym. W roku 1809 brał udział w obronie stolicy przed oddziałami austriackimi. Po 1815 roku był adwokatem przy Sądzie Najwyższym Królestwa Polskiego. Tomasz Święcki sporo podróżował, przede wszystkim po Galicji. Z zamiłowania geograf i historyk, usiłował karierę prawniczą pogodzić z pracą badawczą. W roku 1811 opublikował w Warszawie „Historyczną wiadomość o ziemi pomorskiej” 3. Pięć lat później ukazało się (też w Warszawie) jego najważniejsze dzieło – dwutomowy „Opis starożytnej Polski"4. Starania Święckiego o przyjęcie w poczet członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk, zostały uwieńczone sukcesem w roku 1818. Autor „Opisu starożytnej Polski" starał się jak najaktywniej uczestniczyć w pracach TPN - działał w kilku komisjach, referował na forum Towarzystwa swoją rozprawę „O Kurpikach". Zamieścił ją potem w „Dzienniku Warszawskim” 5. Publikował w prasie warszawskiej również inne rozprawy. W 1837 roku udał się do Buska w celu ratowania zdrowia. Tam 5 września tego roku zmarł. Tom I - 456 s. Tom II - 385 s. Wydanie powtórne w Warszawie w Drukarni Xsięży Piiarów. Z przedmowy: "Powtórne wydanie Opisu Starożytnej Polski, dogadzaiąc powszechnemu życzeniu oddaię pod wyciśnienie druku. Pobudki iakie mnie skłoniły do wypracowania i ogłoszenia publicznie tego dzieła sa wyszczególnione na początku pierwszey Edycji" ! Uwagi: Oprawa nieznacznie zarysowana, brzegi stron trochę zakurzone. Blok książki spójny. Druk zachowany w dobrym stanie.