Suche dni i wielki post (ferie)

Suche dni i wielki post (ferie) - R. Tomanek

Spis rzeczy: Porządek Mszy św. (Ordo missae) Prefacja wielkopostna Prefacja o Męce Pańskiej i Krzyżu św. Prefacja wielkanocna Prefacja o Duchu Św. Prefacja ogólna (...) "Obchody Suchych Dni sięgają najdawniejszej epoki Kościoła i są starsze nawet od Adwentu (przy czym akurat Suche Dni wiosenne są stosunkowo najmłodsze – obchodzone były od VII w.), biorąc początek jeszcze ze świąt żydowskich. W dawnej tradycji liturgicznej zajmowały niezwykle ważne miejsce. Suche Dni obejmują zawsze trzy dni tygodnia związane ściśle z Męką Jezusa Chrystusa: środę – dzień, w którym Judasz zdradził Zbawiciela, a przywódcy ludu odbyli naradę przeciw Jezusowi i postanowili Go zgładzić, piątek – dzień ukrzyżowania Chrystusa, sobotę – gdy ciało Chrystusa przebywało w grobie. Przypadają one cztery razy w roku (w okolicy początku każdej pory roku): po trzeciej niedzieli Adwentu (Gaudete), po pierwszej niedzieli Wielkiego Postu, w dawnej (obecnie zniesionej) oktawie Zesłania Ducha Świętego, po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego (wg starszego kalendarza) lub po trzeciej niedzieli września (po zmianach wprowadzonych przez bł. Jana XXIII). Suche Dni były obchodzone jako dni modlitwy przebłagalnej, dziękczynnej i błagalnej połączone z postem ścisłym. Według Kanonu Prawa Kanonicznego Benedykta XV z roku 1917 w tych dniach wolno było spożywać jeden posiłek do syta oraz dwa lekkie. Obowiązywała też wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych (...)" - cytat ze strony dziennikparafialnypl.