Stosunki polsko słowackie w I połowie XX wieku

Stosunki polsko słowackie w I połowie XX wieku

Na prezentowany tom składa się dziewięć studiów przygotowanych przez ośmioro autorów, przy czym, na co warto zwrócić uwagę, nieznacznie przeważają opracowania słowackie. Chronologiczny zasięg poszczególnych szkiców obejmuje okres tak międzywojennego dwudziestolecia, jak i przede wszystkim II wojny światowej, zaś motywem przewodnim niemal każdego z zamieszczonych artykułów są relacje pomiędzy Polakami i Słowakami – jednym, aczkolwiek znaczącym wyjątkiem jest studium przygotowawcze przez I. A. Petransky’ego, będące próbą całościowej charakterystyki powstałej w roku 1939, a istniejącej do końca II wojny światowej Republiki Słowackiej oraz podjęta przez J. Marušiaka próba ukazania konsekwencji, jakie dla powojennego rozwoju Słowacji miało powstanie roku 1944. Polscy znawcy tematu (E. Orlof, D. Dąbrowski, M. Gniazdowski) skoncentrowali swą uwagę na okresie przedwojennym, ukazując z perspektywy Warszawy (a A. Dąbrowski również Budapesztu) powody zainteresowania słowackim problemem ze strony czy to państwa polskiego, czy sił odpowiadających za modelowanie jego polityki. Swoistym przedłużeniem tej właśnie problematyki stał się szkic przygotowany przez D. Segeša, w którym ukazane zostały kontakty pomiędzy polskim wychodźczym rządem a słowackimi politykami. Wielowątkową tematykę dopełniają opisy dwu paralelnych wydarzeń – artykuł M. Lacko poświęcony obecności żołnierza słowackiego na ziemiach polskich w roku 1939, a następnie 1941 oraz udział Polaków w słowackim Powstaniu Narodowym, o czym z kolei napisał J. Marušiak.