Sportowcy dla niepodległej

Sportowcy dla niepodległej - Magdalena Stokłosa

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, kultura fizyczna była jedną z tych dziedzin, w której trzeba było odrobić gigantyczne zapóźnienia po 123 latach zaborów. „Spuścizną zaborców było kilka klubów w Krakowie, Lwowie, Łodzi, Warszawie i Poznaniu, parę sokolich sal gimnastycznych i … setki tysięcy młodzieży z kręgosłupami powykrzywianemi od ciągłego ślęczenia nad gramatykami, historjami i geografjami wrażych [wrogich – PAP] państw” – opisywał sytuację wyjściową polskiego sportu tuż po odzyskaniu niepodległości „Przegląd Sportowy” z 1928 roku.

Odzyskanie niepodległości dało impuls dla rozwoju sportu. Były powoływane lub reaktywowane związki i kluby sportowe. Ich zadaniem było przygotowanie sportowców do rywalizacji na międzynarodowym poziomie. W marcu 1919 roku, kiedy nawet jeszcze nie istniał Polski Komitet Olimpijski, Polska otrzymała zaproszenie do udziału w igrzyskach olimpijskich, które miały się odbyć w 1920 roku w Antwerpii. Jednak ostatecznie ze względu na zbliżających się bolszewików udział Polaków w igrzyskach został odwołany