Spawanie żelaza 1949 r

Spawanie żelaza 1949 r - K. Tewes

  Przedmowa
O jakości pouczenia spawanego i zachowaniu się jego w całości ustrojów spawanych decyduje nie tylko prawidłowe rozwiązanie kon­strukcyjne, lecz także należyte uwzględnienie wszystkich problemów spawalniczych.
Jednym z podstawowych zagadnień, które odgrywają niepomierny ;i)lę w doskonaleniu konstrukcyj spawanych i w rozwoju spawalnictwa, jest niewątpliwie kwestia materiałów. Wybór właściwego materiału, przeznaczonego na określoną konstrukcję, dokładna znajomość proce­sów fizykochemicznych, metalurgicznych, technologicznych oraz zmian, jakim ulega on podczas spawania, stanowią pierwszorzędne znaczenie.
Jakkolwiek skład chemiczny daje do pewnego stopnia pogląd od­nośnie spawalności materiałów, nie wystarcza w zupełności do określe­nia wszystkich właściwości. Niezmierny wpływ wywiera przede wszyst­kim sposób fabrykacji, obróbka cieplna oraz związana z nimi budowa strukturalna, które są czynnikami decydującymi w materiałach prze­znaczonych do robót spawalniczych/
Gruntowna zatem znajomość materiałów stosowanych w technice spawalniczej jest niezbędna nie tylko dla spawalnika, ale też dla wszyst­kich techników, posługujących się tą stale rozwijającą się dziedziną łączenia metali oraz ich stopów, w konstrukcji maszyn, budowli mo­stów, pojazdów mechanicznych, kotłów itp.
Brak w naszej literaturze technicznej zbiorowo ujętej książki, trak­tującej o powyższych zagadnieniach, skłonił nas do podjęcia tłumacze­nia pracy Dr. Inż. Tewesa pt. „Stahl u. Eisen beim Schweissen", która w pierwszej fazie może częściowo zapełnić wspomnianą lukę.
Ponieważ w chwili obecnej nie posiadamy w Polsce kompletnych norm materiałowych, szczególnie odnoszących się do stali przeznaczo­nych na elementy spawane, narażone na znaczne obciążenia, przeto uważaliśmy za stosowne przytoczyć normy niemieckie, na których pra­ca Tewesa jest głównie oparta. Z chwilą ukończenia prac normalizacyj-