Słudzy Europy

Słudzy Europy - Jerzy Mirewicz

Jerzy Mirewicz, właściwie Bronisław Wójcik (ur. 19 grudnia 1909 w Kozłówce, zm. 20 września 1996 w Gdyni) − polski pisarz; jezuita. Syn Jana i Katarzyny z domu Wawrzyszak. Do zakonu wstąpił w 1925, w latach 1931-1934 studiował filozofię w Vals prčs Le Puy we Francji, a następnie od 1935 do 1939 teologię w Lublinie, gdzie w 1938 przyjął święcenia kapłańskie. W okresie II wojny światowej był członkiem Armii Krajowej, wykładał teologię w tajnym seminarium duchownym. W latach 1945 - 1958 był duszpasterzem akademickim w Lublinie. Następnie w latach 1958-1959 i 1961-1963 pracował w sekcji polskiej Radia Watykańskiego, przygotowywał w tym czasie relacje z obrad Soboru Watykańskiego II. Od 1964 do 1993 mieszkał i pracował w Wielkiej Brytanii, gdzie oprócz pracy duszpasterskiej był także wykładowcą Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie, redaktorem pisma "Przegląd Powszechny−Sodalis Marianus" (od 1967), wiceprezesem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (od 1981) oraz zastępcą redaktora naczelnego czasopisma "Pamiętnik Literacki". Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1966). W 1993 powrócił do Polski i zamieszkał w Kolegium Ojców Jezuitów w Gdyni. Laureat Nagrody Pisarskiej Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (1974)[1], Nagrody Kościelskich (1979).