Słoneczne wino

Słoneczne wino - Ray Bradbury

"Słoneczne wino" to opowieść o krainie dzieciństwa, widzianej z wielką nostalgią i miłością. To opowieść, a raczej zbiór opowiadań połączonych osobą Douglasa Spauldinga, 12-letniego chłopca. Ich akcja rozgrywa się podczas wakacji roku 1928 w małym, można by powiedzieć - idealnym miasteczku, usytuowanym na środkowym zachodzie Stanów. Opowieść z pogranicza realizmu i fantastyki, zbliżona w klimacie do powieści magicznego realizmu Gabriela Garcíi Márqueza. Histora budzenia się samoświadomości młodego chłopca wyrastającego w ciepłej, serdecznej rodzinie, otoczonego miłością najbliższych i opieką sąsiadów, wśród wspaniałej, wybujałej przyrody. Kocham tę powieść za afirmację życia, za fantastyczną energię z niej promieniującą. Jeden z moich ulubionych fragmentów to ten, kiedy Douglas uświadamia sobie, że żyje. "I want to feel all there is to feel, he thought. Let me feel tired now, let me feel tired. I mustn't forget, I'm alive, I know I am alive, I mustn't forget it tonight or tomorrow or the day after that"* ("Chcę czuć wszystko, co się da czuć, pomyślał. Chcę czuć, że jestem zmęczony. Nie wolno mi zapomnieć, że żyję, że wiem, że żyję. Nie wolno mi tego zapomnieć dzisiaj, ani jutro, ani pojutrze"*).