Sławiński Bohdan - Królowa Tiramisu

Sławiński Bohdan - Królowa Tiramisu - Bohdan Sławiński

Powieść nominowana do NIKE 2009! Henryk Bereza, Przegląd: „Moim zdaniem najwybitniejszy debiutant ubiegłego roku (...)”. Dariusz Nowacki, Opcje: „Królowa Tiramisu jest wypowiedzią własną i „cudzą”, jednogłosową i wielogłosową, utworem zawieszonym między idiomatycznością i naśladowaniem (...)”. Agnieszka Wolny-Hamkało, Gazeta Wyborcza: „Czułość, wahania, nastroje, romantyczne wizje, estetyzowana erotyka, smak tiramisu i mlecznej pianki (...) zaczarowane szkiełko”. Agnieszka Czachowska, Twórczość: „Kompilacja autentyzmu i autodemaskacji. Literatura i obnażenie jej mechanizmów. Jej nieśmiertelność i bezużyteczność. (...) Postmodernizm w najczystszej postaci. Ten sam, którego rzekomo boi się autor Królowej Tiramisu. Błyskotliwy książę groteski i autokarykatury”. Leszek Żuliński: „Bolesna baśń; piękna, dramatyczna, momentami przyjmującą formułę przypowieści mitologicznej, przesłania, które (...) odsyła nas w dziecięce powidoki, archetypowe sygnały, intuicyjne impulsy i całą tę tajemniczą sferę libido, z którym radzą sobie tylko ci, którym brak wyobraźni i refleksji”. Leszek Bugajski: „Dziecko i jego pierwszy obiekt miłosnej fascynacji – matka, potem przebudzenie seksualności, dojrzewanie, poszukiwanie kobiety, która byłaby kochanką i zastępczą matką... Autor znakomicie, z wielkim wyczuciem stylu i językową werwą, prowadzi nas przez to pole minowe spraw, z których wagi zdajemy sobie sprawę, ale wolimy o nie nie pytać”. Bohdan Sławiński (ur. 1977 r.), autor powieści „Królowa Tiramisu” (nominacja do Nike 2009, Angelusa 2009 oraz Paszportów Polityki 2008), „kompilacji autentyzmu i autodemaskacji”, gdzie „wody płodowe wpływają na pejzaże fabuły”; także tomu „Sztućce do glist” (Stow. Lit. im. K.K. Baczyńskiego), gdzie „strofy przebijając turpistyczną dosadność, oddają się niemal średniowiecznym tańcom śmierci”.