Sfora Bieguna Południowego Powieść z Antarktydy Około 1933 r.

Sfora Bieguna Południowego Powieść z Antarktydy Około 1933 r. - J. V. Smejkal

Przedmowa - fragment

"Dnia 20 czerwca 1930 prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej Herbert Hoover, oddając admirałowi Ryszardowi E. Byrdowi honorowy złoty medal Narodowego Towarzystwa Geograficznego i witając w imieniu całego narodu zwycięskiego zdobywcę południowego bieguna, wypowiedział te słowa:
„Admirał Byrd pierwszy pokonał przeszko*dy w dosięgnięciu bieguna samolotem. Przeleciał również ocean Atlantycki. W życiu jego następuje powodzenie za powodzeniem, a to rzecz najważniejsza".
Jest to doprawdy zadziwiające. Admirał Byrd postanowił dolecieć na aeroplanie do bieguna północnego i 10 maja 1926 o godz. 9,02, podług Greenwich, unosił się już nad najbardziej wysuniętym na północ punktem kuli ziemskiej. Potem zdecydował się przelecieć ocean Atlantycki szlakiem Nowy Jork—Paryż, a w czerwcu 1927 wylądował wpobliżu wsi Yer-sur-Mer. Pozostawał biegun południowy. Dnia 29 listopada 1929 samolot Byrda „Floyd Bennett" krążył nad biegunem południowym w wysokości około 800 metrów.
Powodzenie za powodzeniem.
Admirał Byrd sprostowałby jednak każdego, ktoby mówił o jego udanych wyprawach, gdyż wszel-kiemi zasługami dzieli się bez wyjątku ze swymi to-
warzyszami. Jego stale używane powiedzenie: „Ja i moi towarzysze" stało się przysłowiem w Stanach Zjednoczonych.
Jak powodzenie każdego przedsięwzięcia jest u Byrda zadziwiającem zjawiskiem, tak charakterystyczną jest jego niewyrachowana skromność i oddanie dla współpracowników.
Senat St. Zjednoczonych chciał go wynagrodzić złotym medalem, towarzyszy zaś medalami srebrne-nii i bronzowemi; admirał Byrd zażądał złotych dla większości członków ekspedycji do bieguna południowego i oznajmił, że w razie odmowy sair- odeśle z. podziękowaniem złoty medal..."