Rzeźba pomnikowa i monumentalna w Polsce Ludowej

Rzeźba pomnikowa i monumentalna w Polsce Ludowej

Książka przedstawia zbiorowy katalog wystawy zatytułowanej „Rzeźba pomnikowa i monumentalna w Polsce Ludowej”, zorganizowanej w styczniu 1971 roku w Muzeum Architektury we Wrocławiu.  Wydana została przez Związek Polskich Artystów Plastyków w Warszawie, liczy około 150 stron, zawiera liczne czarno-białe fotografie prac rzeźbiarskich oraz teksty wprowadzające do tematyki. W opracowaniu poruszone zostały zagadnienia rzeźby pomnikowej i monumentalnej w „Polsce Ludowej” – czyli w okresie PRL – ze szczególnym uwzględnieniem jej funkcji społecznej, ideologicznej i artystycznej. W tekście podkreślono, że pomnik to nie tylko dzieło rzeźbiarskie, ale także nośnik treści społecznych, politycznych i narodowych, świadectwo epoki („signum temporis”) oraz symbol wspólnoty, która go funduje i której służy. Praca zbiorowa dokumentuje przykład-po-przykładdu różne realizacje monumentalne i pomnikowe, wpisane w urbanistykę, architekturę i przestrzeń publiczną PRL-u, analizując zarówno formalne aspekty (kompozycja, materiały, skala) jak i kontekst funkcjonowania (fundacja, miejsce, komunikat ideowy). Wyszczególniono artystów-twórców, takich jak m.in. Xawery Dunikowski, Władysław Hasior, Marian Konieczny, Ludwika Nitschowa oraz innych, którzy reprezentowali prace w tym nurcie. Książka może być traktowana zarówno jako dokument wystawy i katalog wizualny, jak i punkt wyjścia do dalszych badań nad sztuką pomnikową okresu PRL – w tym nad jej rolą w budowaniu tożsamości społecznej, propagandzie i estetyce przestrzeni publicznej.