Ryby słodkowodne Polski i krajów ościennych 1950 r.

Ryby słodkowodne Polski i krajów ościennych 1950 r. - Franciszek Staff

Franciszek Hieronim Staff (ur. 5 sierpnia 1885 we Lwowie, zm. 2 sierpnia 1966 w Warszawie) – polski ichtiolog, rektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (SGGW). Syn lwowskiego cukiernika Františka Staffa, brat Leopolda Staffa i Ludwika Marii Staffa. Studiował na Wydziale Filozoficzno-Przyrodniczym Uniwersytetu Lwowskiego, a następnie wyjechał do Wiednia, gdzie kontynuował naukę na tamtejszym uniwersytecie, w międzyczasie przebywał w stacji zoologicznej w Trieście. W 1909 uzyskał tytuł doktora nauk filozoficznych w zakresie zoologii i przeniósł się na rok do Monachium, gdzie uzupełniał wiedzę w dziedzinie rybactwa w kierowanej przez prof. Eduarda Hoffera stacji biologicznej. Od 1910 przez rok studiował u prof. Paulusa Schiemenza w Instytucie Rybactwa Słodkowodnego w Friedrichshagen, a następnie osiadł w Krakowie, gdzie otrzymał etat wykładowcy biologii i hodowli ryb na Uniwersytecie Jagiellońskim. Otrzymał również funkcję kierownika Krajowego Towarzystwa Rybackiego, zorganizował rybacką stację doświadczalną w Rudzie Malenieckiej. W 1915 został wysiedlony do Saratowa, gdzie był organizatorem polskiego szkolnictwa i organizacji polonijnych. W 1918 udało mu się wyjechać do Warszawy, gdzie powierzono mu stworzenie Wydziału Rybackiego w Centralnym Towarzystwie Rybackim. Na powstającej Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego otrzymał wówczas etat docenta, a także zorganizował Zakład Ichtiologii. Od 1920 był tam profesorem, w 1923 reaktywował działalność stacji rybackiej w Rudzie Malenieckiej, która stała się ekspozyturą Zakładu Ichtiobiologii SGGW. W latach 1920-1930 był dziekanem Wydziału Rolnego, od 1928 był konsultantem Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych do spraw rybactwa, zasiadał w zespole opracowującym ustawę o rybołówstwie. W 1932 otrzymał etat docenta na Politechnice Warszawskiej. Od listopada 1940 prowadził „Prywatną Szkołę Rybacką II stopnia dr Franciszka Staffa”, w której poza oficjalnie prowadzonym profilem dwuletniego liceum prowadzono tajne nauczanie zgodnie z programem SGGW oraz konspiracyjną szkołę dla podchorążych saperów. Po upadku powstania warszawskiego zamieszkał w Krakowie, ale po zakończeniu działań wojennych w styczniu 1945 powrócił do Warszawy. Od 1945 do 1947 pełnił funkcję rektora SGGW, funkcję kierownika Katedry Ichtiologii i Rybactwa pełnił do przejścia w stan spoczynku w 1960.