Rumno pomnik pamięci 1944 1945

Rumno pomnik pamięci 1944 1945 - Tadeusz Pańczyszyn

Rumno  – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie gródeckim. W 2001 roku liczyła 1377 mieszkańców

Rumno leży nad potokiem Gasiska, który jest lewym dopływem rzeki WerWieś Rumno notowana była w dokumentach już w XV wieku. Jej prawdopodobnym założycielem był Stanisław z Chodcza, ówczesny wojewoda ruski oraz starosta kamieniecki i halicki, a późniejszy kasztelan i starosta lwowski, starosta generalny Rusi, hetman polny koronny i marszałek wielki koronny. Ufundował on w roku 1471 parafię rzymskokatolicką w Rumnie, która należała do najstarszych placówek kościelnych w tych okolicach. Starsza była tylko w Gródku, założona w 1372 roku. Pierwszy drewniany kościół zbudowano w Rumnie w 1618 roku, po czym został on zniszczony przez Tatarów. Odbudowano go w 1620 roku i służył przez ponad 100 lat. Nowy, większy, powstał w 1732 roku, a kolejny, również drewniany został konsekrowany w 1797 roku, pod wezwaniem św. Katarzyny. Obok stała dzwonnica z trzema dzwonami. Do parafii należały: Horożana Wielka, Horożanka, Nowosiółki, Podwysokie, Ryczychów i Saska. W 1880 roku w gminie rumniańskiej mieszkało: 780 Polaków (w tym 763 katolików), 1442 Rusinów (Ukraińców), 31 Żydów i 17 Niemców (Austriaków)eszycy, stanowiącej lewy dopływ Dniestru. Drugi, mniejszy potok Kożuszny, w południowej części Rumna, bezpośrednio zasila wody Dniestru