Rozmyślania o przenajświętszym sakramencie, 1905 r.

Rozmyślania o przenajświętszym sakramencie, 1905 r. - Petrus Michalski

Jezu, Ty mnie umiłowałeś aż do śmierci i poza nią. Narodziłeś się dla mnie, żyłeś dla mnie, umarłeś i zmartwychwstałeś dla mnie. Wiedziałeś, że śmierć odłączy Cię ode mnie, ale w Twej cudownej miłości zostałeś ze mną i dla mnie w Najświętszym Sakramencie. Bądź uwielbiony Jezu w tym prostym chlebie, w tej Hostii. Bądź uwielbiony, który jesteś godzien wszelkiej chwały i wszelkiego uwielbienia!
Niech będzie pochwalony i uwielbiony Ojciec który zesłał Ciebie byś ofiarował się za nas i dla nas! Niech będzie pochwalony i uwielbiony Duch Święty, który teraz, za wsawiennictwem Maryi, raduje się we mnie. Bądź pochwalony i uwielbiony teraz i na wieki. O Jezu, pragnę adorować Ciebie w każdym kościele świata. Bądź pochwalony i uwielbiony w każdej Hostii.
Bądź pochwalony i uwielbiony w każdej Komunii, w której Ciebie spotykam! Bądź pochwalony i uwielbiony we wszystkich tych spotkaniach w których przyjmowałem Ciebie, nie zastanawiając się nawet, że Ty, prawdziwy, żywy Bóg przychodzisz do mnie! Bądź pochwalony i uwielbiony w tych wszystkich którzy żyją miłością, bowiem przyjmują Ciebie i Twoja miłość ich pobudza! Bądź pochwalony także w tych, którzy zapominają o Tobie i nie adorują Ciebie! Bądź pochwalony w tych wszystkich, którzy sprzeciwiają się Tobie i prześladują Ciebie! Bądź pochwalony i uwielbiony w tych wszystkich, którzy przyjmując Ciebie nie żyją Twoją obecnością, nie wprowadzają jej w życie, odchodząc od Komunii świętej, po Mszy świętej, jakby nigdy Cię nie spotkali! Tak, bądź pochwalony, gdyż jesteś żywy i pragniesz ofiarować wszystkim wokół Ciebie Twoją miłość i życie!
(trwaj w ciszy i pozwól, by te słowa odbiły się echem w tobie)
Ojcze nasz, Zdrowaś Mario, Chwała Ojcu.