Rocznik Ziem Wschodnich, 1939 r.

Rocznik Ziem Wschodnich, 1939 r. - Edward Ruhl

Fragment: Rozpoczęte przez kilku laty wydawnictwo początkowo Kalendarz poźniej Rocznik Ziem Wschodnich nie od razu ukształtowało swe oblicze. Ziemie wschodnie ze stanowiska gospodarczego są częścią kraju o wybitnej strukturze ronosurowcowej. Drzewo, rośliny techniczne, zboże, artykuły hodowlane, wino i owoce, mamteriały budulcowe - oto szereg artykułów kujących na środki transportu i urządzenia gospodarcze, ułatwiające handel i przerób. Z drugiej strony Ziemie Wschodnie są zaludnione miejscami nawet dość gęsto, co powoduje, że ludność ta może być korzystnym konsumentem uprzemysłowionym- zachodnich dzielnic. Ziemie Wschodnie – wschodnie pogranicze dawnej Polski, funkcjonujące w okresie międzywojennym i dawniej jako część polskiego terytorium państwowego, a obecnie stanowiące fragmenty obszarów państwowych Ukrainy, Białorusi i Litwy. Termin kresy wschodnie jest pojęciem wielowarstwowym, zarówno geograficzno-politycznym, jak i historycznym, socjologicznym, kulturowym i literackim. Stanowi element polskiej narracji historyczno-politycznej i bywa wykorzystywany propagandowo, będąc jednocześnie źródłem mitologii i pamięci historycznej. Termin ten stanowi element polskiego dyskursu historycznego, równocześnie odnosząc się do terenów zamieszkiwanych przez różne grupy narodowe i etniczne (Polaków, Ukraińców, Białorusinów, Litwinów, Żydów, Niemców i innych). Z tej przyczyny postrzegany jest przez część badaczy jako jednostronnie wyrażający wyłącznie polską optykę i pamięć. Funkcjonując w polskim obiegu, pojęcie kresów stanowi źródło narracji historycznych i kulturowych, rozumiany bywa też jako obszar polskiej „swojskości”, bywa synonimem „małej ojczyzny” Polaków poddanych wysiedleniom po II wojnie światowej z terenów, które na skutek zmian granic znalazły się poza Polską