Reżyseria filmowa. Ujęcie po ujęciu

Reżyseria filmowa. Ujęcie po ujęciu - Steven D. Katz

Książka "Reżyseria filmowa. Ujęcie po ujęciu" jest poświęcona tematyce toku wizualnego przede wszystkim w filmach fabularnych. Jej głównym celem jest omówienie zależności pomiędzy trójwymiarową, realną przestrzenią przed kamerą a jej dwuwymiarowym odwzorowaniem na taśmie filmowej i na ekranie. Reżyser wykonuje swoją pracę w dekoracjach lub w obiekcie zdjęciowym, które stają się tworzywem w tym sensie, że stanowią przestrzeń będącą przedmiotem świadomej manipulacji - ale przecież jego tworzywem jest również wywołana taśma filmowa, która przypomina tradycyjne materiały używane w innych dziedzinach sztuk plastycznych. Ta książka może rozczarować przyszłych reżyserów... ale tylko tych, którzy uważają, że sztuka kręcenia filmów nie potrzebuje podręczników, a jedynie talentu. Tak przynajmniej musi twierdzić Steven D. Katz, autor nowego kompendium dla przyszłych filmowców. Na szczęście rozczarowanie takiego czytelnika - o czym ma świadczyć rzetelna zawartość książki - powinno stopniowo zanikać na rzecz trwałego uczucia zadowolenia i satysfakcji z przyswojonej wiedzy. Bo nie jest to jedna z tych nużących lektur, gdzie definicja goni definicję, a teoria kpi sobie z praktyki, lecz interesujący i bardzo rzetelny zbiór wykładów na temat poszczególnych etapów tworzenia filmu. Cztery główne rozdziały książki, zaplanowane według hasła (które jest jednocześnie podtytułem): od pomysłu do ekranizacji to jednocześnie obszerna, wnikliwa analiza wszelkich obaw i lęków przyszłych reżyserów. Autor Reżyserii nie tylko odpowiada na pytania czym jest w ogóle sztuka wizualizacji? czy jaki wpływ na jakość filmu mają tzw. storyboardy?, ale przede wszystkim skupia uwagę na ćwiczeniach praktycznych. Z tego też względu czytelnik-młody reżyser odnajdzie w rozbudowanej części praktycznej szereg pomysłów na zastosowanie swojej wiedzy. Począwszy od inscenizacji scen dialogowych, poprzez inscenizację w ruchu, kąty patrzenia kamery, a skończywszy na ćwiczeniach w kadrowaniu obiektów. Całe mnóstwo zdjęć i rysunków, zgromadzonych na tych czterystu-kilku stronach ma być nie tyle rozrywką dla tych, co lubią kartkować i oglądać obrazki, co ilustracją słów samego autora pozycji: głównym celem (podręcznika - przyp. K.D.) jest omówienie zależności pomiędzy trójwymiarową, realną przestrzenią przed kamerą a jej dwuwymiarowym odwzorowaniem na taśmie filmowej i na ekranie. A o tym, że jest to lektura dla określonego kręgu odbiorców, operująca dość specyficznym (specjalistycznym!) językiem, przypomina przezornie słowniczek pojęć. Słowa typu polecam tę książkę są z pewnością mniej odpowiednie niż krótka rekomendacja samego Macieja Ślesickiego: Gdybym dostał tę książkę po studiach, każdy z moich filmów wyglądałby lepiej.