Relacje człowiek - człowiek w procesie wychowawczym

Relacje człowiek - człowiek w procesie wychowawczym - Berta Strycharska-Gać

Kultura osobista człowieka to ogół jego sposobów postępowania, metod działania, myśli, pojęć, poglądów i wytworów działania, które mogą być często nieznane innym ludziom. Zawiera się ona w ramach kultury zbiorowości, ale obejmuje także te myśli, uczucia, idee i wytwory działalności, które nie są jeszcze znane innym ludziom. Nie zawsze są one akceptowane czy tolerowane przez innych. Jednak człowiek o wysokiej kulturze osobistej jest szanowany i dobrze postrzegany przez zbiorowość oraz utrzymuje dobre i pozytywne stosunki ze wszystkimi. Omówię relacje takiego człowieka uwzględniając elementy składające się na kulturę osobistą. Pierwszym z nich są walory intelektualne: sposób myślenia, sprawność procesów myślenia, rozumienie pojęć, inteligencja i umiejętność przystosowania się do zmieniających się warunków pracy i życia. Człowiek o wysokiej kulturze osobistej ukierunkowuje swój sposób myślenia ku sytuacji życiowej, w jakiej obecnie się znajduje, lub jaka znajduje się już w jego najbliższych planach. Potrafi się on skupić na temacie i unika rozpatrzania tematów zbędnych mu w danej chwili. Innym ludziom jest więc dobrze pracować i rozmawiać z takim człowiekiem, bowiem trzyma on się sprawy, nie zapominając również o lekkim poczuciu humoru. Człowiek taki posiada również całkowicie sprawne procesy myślenia: analizę, syntezę, uogólnienie, konkretyzowanie, abstrahowanie. Dobre radzi więc sobie z wszelkimi sytuacjami problemowymi lub wymagającymi myślenia i zastanowienia. Łatwo współpracuje on z innymi ludźmi i potrafi komunikować się słownie, unikając zbędnych informacji i stosując odpowiednie formy wypowiedzi. Rozumienie pojęć i inteligencja również bardzo dobrze sprawdza się w kontaktach z ludźmi, ponieważ dzięki nim człowiek zawsze potrafił będzie pozytywnie załatwić sprawę czy nawiązać kontakty z innymi, jak również będzie dobrym nabytkiem dla pracodawcy. Inteligencja jest szczególnie ceniona wśród ludzi, człowiek, który ją posiada, niejednokrotnie staje się autorytetem dla innych. Umiejętność przystosowania się do zmieniających się warunków pracy i życia jest ważną cechą do pracodawcy, który często musi wprowadzić nowe postanowienia w zakładzie pracy, a także dla rodziny czy znajomych, którzy nie muszą przejmować się stresem czy niezaradnością i wynikającymi z tej zmiany negatywnymi skutkami, osoby.  Następnym czynnikiem jest wrażliwość emocjonalna: empatia, identyfikacja, zrozumienie, wyrozumiałość, tolerancja. Człowiek o wysokiej kulturze osobistej posiadając te wszystkie cechy, łatwo znajduje przyjaciół i sympatię innych ludzi. Potrafi ich zrozumieć, wysłuchać, pomóc im, pocieszyć w trudnych chwilach. Może również liczyć na pomoc z ich strony w niekorzystnej dla siebie chwili. Posiada on dużo znajomości, nie ma wrogów i jest ogólnie lubianą osobą. Nie czuje się samotny i zapomniany, co przynosi mu duże korzyści, np. spędzenia wolnego czasu, poczucia miłości i faktu, ze jest potrzebny innym itp.