Regulacja i badanie sprzętu radiotechnicznego

Regulacja i badanie sprzętu radiotechnicznego - D.N.Oszer

Polskie Towarzystwo Radiotechniczne (PTR) – przedsiębiorstwo (spółka akcyjna), powstałe w roku 1923 przez połączenie spółek Farad i Radjopol (pierwszym dyrektorem został Józef Adam Plebański). Zajmowało się konstruowaniem i wytwarzaniem sprzętu radiotechnicznego (nadawczo-odbiorczych stacji radiotelegraficznych, lamp elektronowych, odbiorników radiowych). 75% udziałów PTR miały koncerny zagraniczne, głównie Marconi Wireless Telegraph i Société Française Radioélectrique. PTR odegrało istotną rolę w organizowaniu polskiej radiofonii, m.in. uruchomiło 1 lutego 1925 pierwszą w Polsce radiową stację nadawczą i przeprowadziło pierwszą audycję radiową na długości fali 385 m. Gdy stacja zaczynała działalność w Warszawie miała tylko kilkudziesięciu radioabonentów, w roku 1926 ponad 30 tysięcy. Początkowo nadawane były komunikaty meteorologiczne. 3 maja 1925 transmitowano dwugodzinny Wielki Koncert Galowy, w której udział wzięli m.in. Hanka Ordonówna, Fryderyk Jarosy, Jerzy Leszczyński i Aleksander Zelwerowicz. 18 sierpnia 1925 koncesję na nadawanie otrzymała Spółka Polskie Radio, a dyrektorem naczelnym został Zygmunt Chamiec[1]. W styczniu 1928 Towarzystwo zostało przejęte i przekształcone w Polskie Zakłady Marconi S.A