Puszcza/ Szło nowe/ Złe dni część 1/ Złe dni część 2/ Rozdrożą część 1/Rozdroża część 2

Puszcza/ Szło nowe/ Złe dni część 1/ Złe dni część 2/ Rozdrożą część 1/Rozdroża część 2 - Antoni Gołubiew

Puszcza s. 433, 1980 r.

Szło nowe s.450, 1980 r.

Złe dni część 1 s.312, 1981 r

Złe dni część 2 s. 345, 1981 r.

Rozdrożą część 1 s. 361,1981 r.

Rozdroża część 2 s. 566, 1981 r.

Antoni Gołubiew, pseudonimy: Goa, Jan Karol Wayda, Jerzy Cichocki (ur. 25 lutego 1907 w Wilnie, zm. 27 czerwca 1979w Krakowie) – polski pisarz i publicysta katolicki, z wykształcenia historyk

Pochodził z rodziny prawosławnej (ojciec był Rosjaninem). Absolwent Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie i Uniwersytetu Wileńskiego. W 1925 zadebiutował literacko opowiadaniem wydrukowanym w szkolnym pisemku „Hejnał” i Działał w Stowarzyszeniu Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. Przed II wojną światową był jednym z założycieli dwutygodnika „Pax”. Współtwórca (m.in. z Czesławem Miłoszem) grupy poetyckiej Żagary. Był uczniem Stanisława Kościałkowskiego (magisterium w 1933)[1].

Po wojnie był członkiem redakcji „Tygodnika Powszechnego”, współpracował z pismami „Znak” i „Odra”. W 1978 podpisał deklarację założycielską Towarzystwa Kursów Naukowych. Autor czterotomowej epopei, powieści historycznej Bolesław Chrobry, pisanej przez niemal całe życie, opowiadającej o narodzinach i pierwszych latach istnienia państwa polskiego. Laureat m.in. nagrody im. W. Pietrzaka.