Punkt i linia a płaszczyzna

Punkt i linia a płaszczyzna - Wasyl Kandyński

Wassily Kandinsky (ros. Василий Васильевич Кандинский, Wasilij Wasiljewicz Kandinski; ur. 4 grudnia/16 grudnia 1866 w Moskwie, zm. 13 grudnia 1944 w Neuilly-sur-Seine) – rosyjski malarz, grafik i teoretyk sztuki. Współtwórca i jeden z przedstawicieli abstrakcjonizmu.  Kandinsky urodził się 4 (16 grudnia) 1866 roku w Moskwie. Pochodził z rodziny zamożnych przedsiębiorców. W 1871 roku jego rodzina przeniosła się do Odessy z powodu problemów zdrowotnych ojca. W gimnazjum pobierał klasy nauki gry na pianinie i na wiolonczeli. W 1886 roku wrócił do Moskwy, by studiować prawo i ekonomię. Nigdy jednak nie obronił doktoratu.Tuż po studiach wziął ślub ze swoją kuzynką Anną Chimyakiną. W 1896 roku malarz wyjeżdża do Monachium aby w całości oddać się malarstwu. Niestety Akademia monachijska uznaje jego umiejętności za niedostateczne. W tej sytuacji Kandinsky decyduje się na studia w szkole słoweńskiego artysty Antona Ažbe. W 1900 roku wstępuje na Akademię Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie studiuje pod okiem wybitnego niemieckiego malarza Franza Stucka. Przez następne pięć lat podróżował wraz z Gabrielą po Europie. Gdy wrócili do Bawarii, osiedlili się w małym miasteczku Munaru, u podnóży Apl. Był to okres bardzo intensywnego i owocnego poszukiwania inspiracji. Obrazy pochodzące z tamtego czasu to pejzaże charakteryzujące się dysharmonią kolorów. Często inspirował się również starymi rosyjskimi opowieściami, tworząc urzekające dzieła sztuki. W 1901 roku założył grupę artystów o nazwie Phalnax. W przeciągu czterech lat Kandinsky zorganizował dwanaście wystaw dla członków grupy. W 1909 roku wraz z Jawlenskyim Kanoldt, Kulbinem, Munterem i innymi założył Nową Grupę Artystów (Neue Kunstlervereinigung) i został powołany na przewodniczącego. Mimo wielu sukcesów, największym z nich uważa się założenie kolejnej grupy. W 1911 roku wraz z przyjacielem Frantsem Markiem założyli stowarzyszenie o nazwie Niebieski Jeździec (Blaue Reiter). W tym samym roku artysta znalazł swoje upodobanie w literaturze. W 1912 roku wydał swoją pierwszą książkę „O duchowości w sztuce”. Wraz z rozpoczęciem Wojny Światowej Wassily opuścił Niemcy i 3 sierpnia 1914 roku udał się wraz z Gabrielą do Szwajcarii, gdzie zaczął pisać swoją drugą książkę „Punkt i linia, a płaszczyzna”. W listopadzie 1914 on i Gabriela rozstali się. Ona udała się z powrotem do Monachium, a on do Moskwy. Jesienią 1916 poznał Ninę Andreevskaye, córkę rosyjskiego generała i w 1917 roku poślubił ją. W 1921 wyjechał do Niemiec. Tam był nauczycielem w Bauhaus od 1922 do czasu zamknięcia uczelni przez nazistów w 1933. Następnie wyjechał do Francji, gdzie spędził resztę życia. W 1939 roku otrzymał obywatelstwo francuskie. Założyciel grupy Błękitny Jeździec (niem. Der Blaue Reiter) oraz Die Phalanx. Działał we Wchutiemasie i Bauhausie. Swoje myślenie o sztuce ugruntował w metafizycznej spekulacji, uważał, że sztuka pełni funkcję metafizyczną, że dzieło sztuki jest bramą do transcendencji. Poglądy te wyłożył w rozprawie O duchowości w sztuce. Był zainteresowany muzyką, interesowała go synteza sztuk.