Przewodnik Kapłana, 1930 r.

Przewodnik Kapłana, 1930 r. - Jerzy Letourneau

10 sierpnia br. minęła piąta rocznica śmierci śp. ks. prałata Ludwika Bielerzewskiego. Z tej okazji wspominamy tego wybitnego kapłana, który miał istotny wpływ na życie wielu ludzi. Przekonująco zachęcał, aby wnikać w ducha Ewangelii i wyrabiał w sobie żelazną dyscyplinę wewnętrzną i zewnętrzną. Był bardzo pogodny, zazwyczaj uśmiechnięty, mówił, nie spiesząc się. Był kapłanem wielkim, bliskim człowiekowi. Pochylał się nad każdym. Dzielił się tym, co miał. Cenił ludzi bez zastrzeżeń. Urodził się 12 sierpnia 1905 r. w Dubinie w Wielkopolsce, w powiecie rawickim. Dzieciństwo i wczesne lata młodzieńcze przeżył pod zaborem pruskim. Gimnazjum i studia teologiczne odbył już w niepodległej Polsce. W 1930 r. po ukończeniu Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu otrzymał święcenia kapłańskie. Jego pierwszymi placówkami były wikariaty w Kępnie, Gostyniu, Opalenicy oraz w parafii św. Marcina w Poznaniu. W 1938 r. ówczesny arcybiskup poznański kardynał August Hlond ustanowił go proboszczem w parafii pw. św. Jana Bosko w Luboniu k. Poznania po zamordowaniu proboszcza ks. Stanisława Streicha. Uczestniczył jako kapelan Armii Poznań w walkach nad Bzurą. "Trzeba przeżyć to nieszczęście, aby utwierdzić się, jak okrutna jest wojna" - powiedział po latach. W okresie 1939-1945 przebywał w niemieckich obozach koncentracyjnych - Dachu i Gusen. "To był przedsionek piekła... rządziły diabły i ich pomocnicy" - wspominał. Po wyzwoleniu z obozu i zaleczeniu tyfusu plamistego w 1945 r. objął placówkę duszpasterską w Ośrodku Polskim w Ansbach w Bawarii oraz stanowisko dyrektora polskiego gimnazjum w Niemczech. Po powrocie do kraju w 1946 r. był krótko proboszczem w Brodach, po czym ksiądz arcybiskup metropolita poznański Walenty Dymek powierzył mu zadanie odbudowy zniszczonego przez wojnę kościoła św. Michała w Poznaniu, gdzie był proboszczem w latach 1952-1977. Od 1963 do 1981 roku był nadto dyrektorem Księgarni św. Wojciecha.