Przewlekła niewydolność nerek

Przewlekła niewydolność nerek - Marek Luciak

Przewlekła niewydolność nerek jest zespołem chorobowym wynikającym z postępującego, nieodwracalnego uszkodzenia miąższu nerek i stopniowego zmniejszania ich zdolności do wykonywania podstawowych funkcji. Dochodzi do zaburzenia filtracji kłębuszkowej, upośledzenia wydalania produktów przemiany materii oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, kwasowo-zasadowej i hormonalnej organizmu. Choroba rozwija się najczęściej w następstwie przewlekłych schorzeń nerek, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego oraz chorób naczyń. W początkowym okresie może przebiegać bezobjawowo, natomiast wraz z pogarszaniem się czynności nerek pojawiają się objawy ogólne, takie jak osłabienie, zmęczenie, brak apetytu, nudności, niedokrwistość, obrzęki oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego. Postępująca niewydolność prowadzi do nagromadzenia w organizmie toksycznych produktów przemiany materii, zaburzeń mineralnych i zmian w wielu narządach, szczególnie w układzie krążenia, kostnym i nerwowym. Rozpoznanie opiera się na ocenie czynności nerek poprzez badania laboratoryjne, przede wszystkim oznaczenie stężenia kreatyniny i określenie przesączania kłębuszkowego (eGFR), a także badanie moczu. Leczenie ma na celu zahamowanie postępu choroby, zmniejszenie powikłań oraz utrzymanie jak najdłużej prawidłowej funkcji nerek. Obejmuje kontrolę ciśnienia tętniczego, leczenie chorób przyczynowych, odpowiednią dietę, wyrównywanie zaburzeń metabolicznych oraz unikanie czynników mogących dodatkowo uszkadzać nerki. W zaawansowanym stadium choroby konieczne może być zastosowanie leczenia nerkozastępczego, takiego jak dializoterapia lub przeszczepienie nerki