Pro Arte. Uwagi o sztuce i kulturze, 1914 r.,

Pro Arte. Uwagi o sztuce i kulturze, 1914 r., - Przesmycki Zenon

Zenon Franciszek Przesmycki ps. „Miriam”, „Jan Żagiel” (ur. 22 grudnia 1861 w Radzyniu Podlaskim, zm. 17 października 1944 w Warszawie) – polski poeta i tłumacz, przedstawiciel parnasizmu, krytyk literacki i artystyczny okresu Młodej Polski, odkrywca i wydawca twórczości Norwida. Gimnazjum ukończył ze złotym medalem, następnie studiował we Włoszech, Czechach, Francji, Anglii. W latach 1887–1888 był redaktorem „Życia” warszawskiego; pismo to miało wpływ na rozwój modernizmu w Polsce. W Warszawie Przesmycki ukończył studia prawnicze. W latach 1889–1900 przebywał w Paryżu i Wiedniu, po powrocie na ziemie polskie był w Krakowie ponownie redaktorem „Życia”, tym razem krakowskiego. 1901-1907 redagował pismo literackie „Chimera”, co jest uważane za jego największe osiągnięcie. W dwudziestoleciu międzywojennym był krótko ministrem kultury i sztuki (1919), a także prezesem Polskiego Towarzystwa Ochrony Prawa Autorskiego. Był członkiem Polskiej Akademii Literatury, tłumaczem poezji i prozy, popularyzatorem twórczości Norwida. Uważał sztukę za środek uszlachetniania ludzkości.Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Paprzyca.Od 1905 roku był żonaty z Anielą Hoene (1867–1938), potomkinią Józefa Hoene-Wrońskiego, którego rozproszone pisma zbierał w dwudziestoleciu międzywojennym; dzieci nie miał.