Prehistoria biblijna

Prehistoria biblijna - Michał Peter

Prehistoria biblijna to pierwsze rozdziały Księgi Rodzaju, obejmujące dzieje świata i ludzkości od stworzenia aż do powołania Abrahama. Bóg stwarza świat, światłość, niebo, ziemię, rośliny, zwierzęta oraz człowieka — Adama i Ewę — i umieszcza ich w ogrodzie Eden. Ludzie otrzymują możliwość życia w bliskości z Bogiem, jednak łamią Jego zakaz, spożywając owoc z drzewa poznania dobra i zła. W wyniku grzechu tracą swoje pierwotne miejsce w raju i zostają wygnani z Edenu. Następnie rodzą się ich synowie, Kain i Abel. Kain zabija Abla z zazdrości, przez co grzech i przemoc jeszcze bardziej rozprzestrzeniają się wśród ludzi. Ludzkość rozwija się i rozmnaża, ale jej zepsucie staje się coraz większe. Bóg postanawia zesłać na ziemię potop, lecz Noe, który pozostaje Mu wierny, otrzymuje polecenie zbudowania arki. Noe wraz z rodziną oraz zwierzętami zostaje ocalony, a po ustąpieniu wód Bóg zawiera z nim przymierze, którego znakiem jest tęcza. Potomkowie Noego ponownie zaludniają ziemię, jednak ludzie próbują zbudować wieżę sięgającą nieba. Bóg miesza ich języki, przez co przestają się rozumieć i rozpraszają się po świecie. Prehistoria biblijna kończy się na przedstawieniu potomków Sema, z których wywodzi się Abraham, rozpoczynający dalszą historię biblijną.