Prawo małżeńskie katolickie, 1882 r.

Prawo małżeńskie katolickie, 1882 r. - Józef Pelczar

<< Fragment książki >> Zaręczeni, albo chcący się pobrać, winni stawić się przed właściwym proboszczem, iżby z nimi odbył podwójny egzamin - generalny i specyalny. W pierwszym bada proboszcz czy strony mają wszystkie warunki potrzebne do zawarcia ważnego i godziwego małżeństwa; mianowicie, czy między nimi nie zachodzi żadna przeszkoda i czy posiadają prawem przepisane dokumenta. W drugim dochodzi, ażali oboje znają dostatecznie główne prawdy religijne, przyczem daje im stosowną naukę. Józef Sebastian Pelczar urodził się 17 stycznia 1842 r. w Korczynie k. Krosna, w bogatej rodzinie chłopskiej Wojciecha i Marii z d. Mięsowicz. Z domu rodzinnego wyniósł żywą wiarę, szczery patriotyzm, obowiązkowość i umiłowanie pracy. Edukację rozpoczął w szkole ludowej w Korczynie. Kontynuował ją później Rzeszowie, w tamtejszej szkole głównej i w gimnazjum oraz w Przemyślu, gdzie ukończył gimnazjum i odbył studia teologiczne w Seminarium Duchownym. Uwieńczeniem tego ostatniego etapu edukacji były święcenia kapłańskie, które przyjął 17 lipca 1864 r., z rąk bp. Antoniego Manastyrskiego. Ziściły się wówczas jego pragnienia, które jeszcze jako kleryk wyraził w słowach: „Ideał życia widzę w poświęceniu się, a ideał poświęcenia w kapłaństwie. (…) Zachwyca mię powołanie kapłana – Polaka, a ideą przewodnią staje się dla mnie praca zbożna dla ludzi”. Po święceniach skierowano go do pracy duszpasterskiej w parafii w Samborze, jednej z największych w ówczesnej diecezji przemyskiej. Ponad rok pracował tam w charakterze wikariusza. Następnie, w grudniu 1865 r., po uprzednim uzyskaniu zgody władz kościelnych i otrzymaniu stypendium, wyjechał na studia specjalistyczne z teologii i prawa kanonicznego do Rzymu. Zamieszkał w Papieskim Kolegium Polskim, utworzonym 24 marca 1866 r. przez Zmartwychwstańców, gdzie pełnił obowiązki dziekana studentów i prefekta alumnów. Wyznaczył sobie wówczas bardzo ambitny program życiowy.